ฆ่าฉันเสียเถอะ(75%)

1392 คำ

“จัดไปครับ แต่ขอโบนัสปลายปีแบบจัดหนักจัดเต็มด้วยนะ” หลังดีลกับลูกน้องจอมกวนประสาทเสร็จ จักรพรรดิก็ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น บิดปากแย้มยิ้มสยองไปทางคนร้ายที่กำลังจะตกเป็นของเล่นของชายชาญ ก่อนจะพยักหน้าสั่งให้คนทั้งหมดออกไปจากที่นั่น ยังไม่ทันที่ประตูห้องมืดจะปิดลงด้วยซ้ำเสียงร้องโหยหวนเหมือนหมาถูกเชือดก็ดังลั่น “อ๊ากกกก!!!” เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า เฉกเช่นเสียงร้องโหยหวนด้วยความทรมานในห้องมืดที่ดังลอดออกมาไม่สร่างซา จักรพรรดินั่งจิบกาแฟรอด้วยท่าทีสบายๆ จนกระทั่งสามสิบนาทีไม่ขาดไม่เกิน ชายชาญก็โผล่หัวออกมาในสภาพเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด มองเผินๆ เหมือนฆาตกรโรคจิต “ได้เรื่องว่าไง” “ไอ้เวรนั่นมันไม่รู้ว่าคนที่จ้างมันเป็นใครครับนายหัว รู้แต่ว่าเป็นผู้หญิง” “ผู้หญิงอย่างนั้นเหรอ?” จักรพรรดิทำหน้าฉงน เพราะไม่อยากจะเชื่อ “เอ่อ…นอกจากคุณบูรณิมาแล้ว นายหัวไม่ได้ไปทำให้ผู้หญิงคนไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม