“นี่ถ้าคุณภูมิรู้ว่าพี่กานต์ยังเข้าข้างเค้า เค้าคงจะดีใจมากเลยนะคะ”
“แค่เค้าไม่เหม็นขี้หน้าพี่ไปมากกว่านี้ก็ดีแล้วล่ะครับ แต่พี่ก็เข้าใจนะ เพราะถ้ามีใครมาชอบคนที่รัก พี่ก็คงไม่อยากมองหน้าเค้าเหมือนกัน”
“พี่กานต์...”
“พี่ยอมรับนะครับว่าชอบน้องมาก แต่พี่ก็ไม่คิดจะทำให้น้องต้องอึดอัดใจ เดิมทีพี่ก็คิดว่าจะสู้ แต่พอเห็นว่าคนกลางไม่ได้มีใจให้พี่เลย พี่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องดันทุรังไปเพื่ออะไร เอาเป็นว่าพี่จะคอยเป็นกำลังใจให้น้องสาวที่น่ารักคนนี้ดีกว่านะครับ แบบนี้น่าจะสบายใจกว่าเยอะเลย” เขาบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปแตะที่ศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆ อย่างอ่อนโยน เหมือนที่พี่ชายทำให้น้องสาวเท่านั้น
ไม่นานเขาก็เดินทางกลับไป ส่วนจีรชยาก็เข้าไปในบ้านและนั่งเล่นกับลูกๆ ของเธอโดยมีภูมิภัทรคอยอยู่ข้างๆ ไม่ห่างกาย
แม้ว่าภาพที่เห็นชายอื่นยื่นมือไปลูบหัวเธอจะทำให้เขาไม่ค่อยสบายใจนัก แต่ก็รู้ตัวดีว่าเขาไม่ได้อยู่ในสถ
