2 วันต่อมา....
อาจารย์ : อาทิตย์หน้าต้องลงแข่งแล้วนะเด็กๆ เตรียมตัวให้พร้อมนะทุกคนที่ลงแข่ง
เอาจริงตอนนี้เราเริ่มท้อแล้ว ปั้นกับเตยดูมุ่งมั่นมากและเขาก็ดูสนิทสนมกันมากขึ้นด้วย เมื่อสองวันที่ผ่านมาเรานอยด์ปั้นหลายครั้งมากเพราะเตยนี่แหละแต่พูดไปก็จะนอยด์ทำไมไม่รู้! เขาไม่ใช่ของเรานี่! แต่ในอนาคตจะเป็นของเรา
อาจารย์ : ไปถึงไหนแล้วตะวัน ครั้งนี้เธออย่าทำให้อาจารย์เสียหน้าล่ะ
เรา : เอ่อ...ก็ดีค่ะ/สายตาของทุกคนตอนนี้จ้องมาที่เราอ่ะ อย่ากดดันสิ!!
อาจารย์ : ดี! ถ้าเธอชนะทีมนายปั้รได้อาจารย์จะให้คะแนนเพิ่ม
เรา : หนูไม่เอาก็ได้ค่ะอาจารย์....
อาจารย์ : อะๆๆ ยังไงตั้งใจเรียนนะทุกคนจารย์ไปก่อน
"นักเรียนเคารพ!
วา : มึงไม่ต้องห่วงหรอกตะวันมึงอย่าลืมว่าปีที่แล้วมึงชนะโครงงาน
เรา : กูชนะเพราะมึงป่ะวา!
วา : มึงเชื่อกูทำได้แน่ๆ
เรา : อืม!
....: ปั้น นายว่าเราจะชนะป่ะ/เตยอีกแล้ว เนี่ยก็ชอบมาวอแวป
