เวคินนิ่วหน้าด้วยความโกรธ ชายหนุ่มจ้องหน้าหญิงสาว อย่างเกรี้ยวกราดขณะนั่งคุกเข่าคร่อมร่างเปลือยของเกลวรินอยู่
“เขามาทุกคืนหรือไง หรือว่าเขาค้างกับเกลที่นี่"
“ก็ถ้าพ่อพี่ค้างที่นี่แล้วมันจะแปลกอะไรล่ะคะในเมื่อที่นี่ซื้อด้วยเงินของพ่อพี่คิน”
“ก็ดี อยากมาก็มาเลย จะได้คุยให้มันจบๆ ไป
ถึงจะไม่ได้มีอะไรกัน แต่ถ้าจะให้เกลวรินอยู่กับเตชิน
ซึ่งเขาจะไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด สองต่อสองทุกคืนๆ วันหนึ่งเกลวรินก็อาจพลาดท่าให้พิทักษ์
เกลวรินใจหายวาบ เพราะถ้าปล่อยให้เป็นอย่างที่เวคิน พูด ทุกอย่างที่เธอทำมาตลอดสามเดือนคงเปล่าประโยชน์ในทันที
“พี่คิน เกลขอร้องนะคะ กลับไปเถอะ”
“พี่ไม่กลับ จนกว่าเธอจะบอกมาว่าเขาค้างที่นี้กับเธอหรือเปล่า"
“เปล่า! คุณเตชินก็แค่แวะมาแป๊บเดียว เขาไม่เคยค้างที่นี่"
เวคินจ้องเข้าไปในดวงตาของเกลวรินเพื่อดูว่าหญิง ก็ค่อยๆ พาตัวเองลงจากเตียงนอน สาวโกหกหรือพูดความจริง
