บรรยากาศภายในคฤหาสน์ตระกูลสิริทรัพย์ไพศาลในบ่ายวันอาทิตย์นี้ ดูจะคึกคักและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะมากกว่าวันไหนๆ แสงแดดรำไรส่องกระทบผืนหญ้าสีเขียวขจีที่ถูกตัดแต่งอย่างประณีตในสนามหน้าบ้าน กลิ่นดอกแก้วที่เวคินสั่งมาปลูกเพิ่มตามทางเดินโชยกลิ่นหอมชื่นใจไปทั่วบริเวณ ราวกับจะร่วมยินดีกับชีวิตใหม่ที่กำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
เกลวริน ในชุดคลุมท้องผ้าไหมสีฟ้าอ่อนนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใบหน้าของเธอผุดผ่องมีน้ำมีนวลตามประสาคนกำลังจะเป็นแม่ มือเรียวบางลูบไล้หน้าท้องที่นูนเด่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด เพราะตอนนี้เธอตั้งครรภ์ได้ย่างเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว
"เจ้าตัวเล็ก... วันนี้มีพี่ๆ มาเยี่ยมนะลูก อย่าดิ้นแรงนักนะ เดี๋ยวแม่จะเดินไม่ไหวเอา"
เกลวรินพึมพำกับลูกในท้องด้วยรอยยิ้มละมุน
"เกล! ระวังตัวด้วย อย่าเพิ่งลุกไปไหนนะ"
เสียงตะโกนแกมดุของ เวคิน ดังมาแต่ไกล ชายหนุ่มที่บัดนี้กลายเป็น "คุณพ่อมือโปร"
