แสงของวันใหม่สาดส่องทะลุผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องที่ตกแต่งไว้อย่างโอ่อ่าสวยงาม ชายหนุ่มหญิงสาวที่ร่วมรักกันทั้งคืนยังคงนอนกอดกันกลมภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ความอ่อนเพลียจากกิจกรรมที่หนักหน่วงพาให้หลับแบบเอาเป็นเอาตาย
แต่เพราะการตื่นเช้าเป็นนิสัย เจนจิหลับไปหลายชั่วโมง กระทั่งเธอสะดุ้งตื่น งัวเงียสะลึมสะลือ พลันรู้สึกตกใจหน่อยๆ ที่เตียงนอนหลังใหญ่ไม่ได้มีเธอนอนแค่คนเดียวเหมือนเช่นทุกวัน หากแต่เช้านี้มีชายหนุ่มรูปงามมานอนเคียงข้าง
หญิงสาวขยับตัวเปลี่ยนท่าหันหน้าไปมองชายหนุ่มคนข้างๆ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายยังคงหลับใหล สะกดตาสะกดใจมองยังไงก็ไม่รู้สึกเบื่อสักครั้ง
ถ้าไม่นับเรื่องความเป็นคาสโนวานักรัก ซุปตาร์หนุ่มผู้นี้เพอร์เฟกต์ทุกกระเบียดนิ้ว ไม่แปลกใจทำไมสาวๆ ครึ่งค่อนประเทศถึงได้ตามกรี๊ดกร๊าด อยากได้เขามาเป็นผัวจนตัวสั่น
“หืม… ตื่นนานแล้วเหรอครับที่รัก” เปลือกตายกขึ้นพร้อมกับประโยคทักทายยามสาย พยา
