ยามเช้าวันต่อมาอันแสนสดใส แสงอาทิตย์สีเหลืองสะท้อนกระจกเปล่งประกายระยิบระยับ ก้อนเมฆลอยเรียงตัวกันเป็นแนวยาวบนท้องฟ้า ช่วงเช้าของวันหยุดทำให้ผู้หญิงตัวเล็กลุกขึ้นจากที่นอนมาเตรียมอาหารสำหรับเฟยหลง ภายในห้องครัวเปิดโล่งแสงไฟจากด้านบนส่องลงมากระทบใบหน้าสวย แม้จะปราศจากเครื่องสำอางแต่ผิวพรรณของหมวยดูดีเอามาก ๆ
เธอตั้งหม้อร้อน ๆ ต้มซุปกระดูกหมูตั้งแต่เช้า ส่วนอีกหม้อทำข้าวต้มกำลังเดือดปุด ๆ วินาทีต่อมามือบอบบางใช้ช้อนตักข้าวต้มขึ้นมาชิมรสชาติ เมื่อเห็นว่าอร่อยแล้วคนตัวเล็กระบายยิ้มกว้าง และทำการปิดแก๊สในทันที ขณะเดียวกันร่างสูงของเฟยหลงก้าวออกมาจากห้องนอนพร้อมกับสวมชุดคลุมตัวเก่า
“หมวยทำซุปกระดูกหมูของโปรดเฮียด้วย วันนี้อยู่คนเดียวได้ไหมคะ พอดีช่วงกลางวันหมวยจะไปหาอาม่า”
ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบอกเขาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางตักข้าวต้มใส่ชามประมาณหนึ่ง ก่อนที่มือเล็ก ๆ จะยกมาเสิร์ฟบนเคาน์เตอร์ลาย
