เวลาล่วงเลยจนถึงช่วงเลิกงานหมวยลินเคลียร์งานของตัวเองเรียบร้อย เธอจึงยืนรออยู่หน้าบริษัท แสงอาทิตย์ยามเย็นย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีเหลืองอร่ามสาดกระทบพื้นปูนสีขาว ผู้คนต่างทยอยกลับที่พักหลังจากทำงานมาทั้งวัน รถยนต์แล่นบนท้องถนนความวุ่นวายที่พบเจอทุกวันเป็นประจำ
“เธอชื่อหมวยใช่ไหม เป็นเลขาของคุณเฟยหลงเหรอ?” ถัดมาน้ำเสียงแหลมแสบแก้วหูของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง ดึงความสนใจของหมวยลินได้ชะงัด
เธอค่อย ๆ หันไปมองใบหน้ากลมน่ารัก ผมสีน้ำตาลยาวสลวย ดวงตาสีดำสนิท จมูกโด่งเป็นสัน ปากอิ่มแดงฉ่ำ เธอสวมเสื้อนักศึกษาจับคู่กับกระโปรงสั้นสีดำก้าวเท้าเข้ามาใกล้กับหมวย
“ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่า” หมวยลินขมวดคิ้วถามขึ้น ขณะที่หันไปประจันหน้ากับผู้หญิงคนนั้น
“ฉันชื่ออิงฟ้า จริง ๆ ก็เคยเป็นว่าที่คู่หมั้นของเขานะ แต่ตอนนี้เขากับพ่อของฉันตกลงกันแล้ว ว่าจะไม่มีงานหมั้นเกิดขึ้น ที่พ่อฉันตกลงเซ็นสัญญากับบริ
