บทที่ 19
คุณจางเอ่ยปากชม
ภัตตาคารหรู
ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใส อากาศปลอดโปร่งไม่มีหมอกหรือว่าเมฆฝนก่อตัว แสงแดดยามบ่ายแก่ ๆ สาดลงมาทาบทาพื้นปูนสีขาว เสียงน้ำพุตรงสวนหย่อมด้านหน้าภัตตาคารดังแผ่วเบา รถยนต์คันหรูแล่นมาจอดข้างหน้าประตูกระจก ก่อนที่จะมีพนักงานสวมชุดสูทสีดำก้าวเข้ามาเปิดประตูรถต้อนรับแขกที่มาเยือน
ชายหนุ่มรูปร่างสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตรก้าวลงมาจากรถ เขาสวมสูทสีกรมดูเรียบหรูและเป็นทางการ เส้นผมสีดำขลับแต่งทรงอย่างประณีตเข้ากับรูปหน้าหล่อเหลาได้อย่างลงตัว โดยรวมแล้วมีเสน่ห์ดึงดูดสายตาทุกคู่ที่พบเห็น
ถัดมาสตรีรูปร่างเล็กสวมชุดเดรสลูกไม้สั้นสีขาวครีม ดีไซน์คอเหลี่ยมชายกระโปรงแต่งขอบลูกไม้ให้ลุคสุภาพและสวยหวาน ใบหน้าสวยถูกแต่งด้วยเครื่องสำอางราคาแพง ริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงระเรื่อน่าจุมพิต ลำคอระหงรับกับไหล่ดูสง่างาม รองเท้าส้นสูงคู่นั้นก้าวลงมาจากรถตามแผ่นหลังข
