เมื่อพวกเขานั่งลงบนโซฟาทำเอาหมวยลินแทบกลั้นหายใจ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
“ตั้งแต่ติดสาวก็ไปแต่ร้านพี่เซไม่มาร้านผมเลยนะเฮียเฟย์”
“ก็นิดหน่อย ถ้าช่วงไหนตัวเกมมีปัญหากูก็ไม่มีเวลามากหรอก ดูอย่างเฮียมึงสิ ติดสาวขนาดไหนก็พามาด้วย”
“อ้าววันนี้พกสาวมาด้วยเหรอเฮีย สวัสดีหมวยลินสบายดีไหมครับ” น้ำเสียงนุ่มลึกของจวินอี้เปล่งวาจาถามขึ้น สายตาของพวกเขาทั้งสามคนหันมามองเธอเป็นตาเดียว
“หมวยสบายดีค่ะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”
“คนนี้สวยว่ะเฮีย อย่าบอกเป็นคนเดียวกับเลขาของเฮีย” คราวนี้น้ำเสียงเรียบของเฟยเหรินเอ่ยถามขึ้น
“เออคนนี้แหละ เธอนี่เฟยเหรินลูกพี่ลูกน้องของฉัน ไอ้ที่นั่งอยู่ตรงนั้นชื่อเฟย์หงส์น้องชายฉัน แล้วก็เป็นพี่ชายจวินอี้ด้วย”
“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ หมวยลินค่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับคนสวย”
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับว่าที่พี่สะใภ้” เฟย์หงส์เอ่ยตอบเสียงราบเรียบพลาง
