แสงไฟหน้ารถคันหรูสาดความสว่างกระทบผนังโกดัง จักรกลืนน้ำลายลงคอหลายต่อหลายครั้ง ลมหายใจเหมือนถูกกลั้นเอาไว้ พร้อมกับควักกระบอกปืนออกมาจากด้านหลัง วินาทีถัดมาร่างสูงราวหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตรก้าวเข้ามาด้านในช้า ๆ เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำจับคู่กับกางเกงขายาวดูสุภาพเรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาของเฟยหลงนิ่งสนิททว่าแววตาคมกริบกลับฉายแววร้อนระอุ ไฟโทสะพลุ่งพล่านขึ้นมาบนดวงหน้า
นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบ ๆ ก็พบกับร่างเล็กของเธอที่ถูกมัดไว้กับเก้าอี้ไม้ ทันใดนั้นเรือนร่างอรชรค่อย ๆ ขยับศีรษะเมื่อเธอรู้สึกตัวตื่น เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบชีวิตกำลังคืบคลานเข้ามาด้านหลังเธอ น้ำตาคลอเบ้ายามมองเห็นผู้ชายแสนคุ้นตายืนอยู่ตรงหน้า แต่หมวยลินไม่สามารถขยับร่างกายได้เลย ขณะที่ริมฝีปากอวบอิ่มเอื้อนเอ่ยคำแรกออกมาด้วยความอ่อนแรง
“คุณเฟยหลง...”
แสงไฟจากด้านหน้าประตูสาดมากระทบร่างสูงของเฟยหลง ใบหน้านิ่งขรึมดูเหี้ยม
