แต่งงาน

แขกในงานรวมทั้งนักข่าวจดๆจ้องๆกับสินสอดมากมายที่วางอยู่ตรงหน้าบ่าวสาว ทุกคนอยากรู้ว่ามันมีมูลค่าเท่าไหร่ ที่มีทองคำแท่ง เครื่องเพชร เงินสดและโฉนดที่ดินอีกหลายใบ พิธีหมั้นจบลงทางทีมจัดงานพาทั้งสองมายังสถานที่ๆจัดไว้อย่างสวยงามสำหรับพิธีรดน้ำสังข์ มือหนากุมมือเรียวของคนตัวเล็กมายังบริเวณพิธี โดยมีปิ่นคอยตักน้ำพระพุทธมนต์เติมในสังข์ให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองบ้านและแขกผู้มาร่วมงาน ผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านต่างร่วมอวยพรให้บ่าวสาวอย่างชื่นมื่น ใบหน้าหล่อเหลาของภูผามีแต่รอยยิ้มตลอดเวลากระบอกตาคมเอาแต่จ้องมองคนตัวเล็กที่วันนี้สวยจนละสายตาไม่ได้ จนมาถึงกลุ่มเพื่อนมาร่วมรดน้ำสังข์ให้บ่าวสาว “ ขอให้อยู่ใต้อาณัติเมีย ขอให้เมียด่าเช้าด่าเย็นเหมือนผม ขอให้เหลือแต่บัตรประชาชนใบเดียวเหมือนผม ” เมฆเอ่ยยิ้มๆกวนๆออกไป “ กูยอมครับ ” ภูผาเอ่ยขึ้นทันที คำอวยพรของเมฆไม่ได้ทำให้เขากลัว ไม่ได้ทำให้เขาโกรธแต่เขาพร้อมยอม