วันต่อมา
โรงพยาบาล
“แล้วน้ำคิดว่ายังไงลูก” ย่าเขมถามความเห็นหลังจากที่ได้รู้ว่าลูกสะใภ้ไปโวยวายที่คอนโด
“คุณเพลิงเหมือนแม่เขาค่ะ”
“เฮอ เฮอ หมายถึงเรื่องเห็นแก่ตัวใช่ไหมลูก”
“…” เธอพยักหน้า
“เมื่อก่อนตอนที่อยู่กับย่าก็ไม่เป็นแบบนี้ แต่พอรู้ว่าเขามีน้องชายอีกคนเขาก็เริ่มฟังคำแม่เขามากขึ้น อยากไปอยู่กับแม่เขา แม่เขาขออะไรเขาก็ให้ทุกอย่าง เชื่อฟังแม่เพราะเห็นใจแม่ แม่เขาเป่าหูอยู่ตลอดว่าอย่ายอมให้ทรัพย์สมบัติตกเป็นของเมียอีกคน ความจริงแล้วย่าสงสารเด็กทั้งสองคนที่โดนแม่บงการตลอด เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาย่าแยกเหมันต์ไปเรียนต่างประเทศ ให้เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น ย่าลืมคิดไปว่าแม่ลูกติดต่อกันได้ กัญญาคงกล่อมลูกมาเยอะ เหมันต์ถึงได้รู้สึกไม่ดีกับย่า”
“ย่าเขมอย่าคิดมากนะคะ ย่าไม่ได้ลำเอียงค่ะ น้ำไม่ใช่หลานแท้ ๆ ย่ายังรักน้ำ แล้วหลานแท้ ๆ ย่าจะไม่รักได้ยังไง”
“ย่าให้หุ้นเพลิงก็เพราะเห็นว่าเพลิงอยากท
