บทที่ 3 เพื่อนรักโดนหักอก

ท่ามกลางแสงไฟสลัวภายในร้านอาหารกึ่งผับ ‘ลูกพีช’ ที่มีนัดเดทกับคนที่รู้จักกันผ่านแอปพลิเคชั่นกำลังนั่งส่องกระจกเพื่อเสริมความมั่นใจให้กับตัวเองในค่ำคืนนี้ หลังจากที่ได้ลองเดทกับพี่ธีคนนี้มาแล้วหลายครั้ง เขาก็รู้สึกว่าเรื่องของเราน่ะมันโคตรจะดี! ในที่สุดเกย์อาภัพรักอย่างเขาก็ได้พบรักแท้สักที และคืนนี้นังลูกพีชก็พร้อมที่จะพลีกายให้พี่ธีได้เชยชมแล้ว! ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนแสนคุ้นเคยเรียกความสนใจของลูกพีชได้เป็นอย่างดี ซึ่งนั่นทำให้เขารีบหยิบมือถือของตัวเองขึ้นมาดูเพราะคิดว่าอาจจะมาจากคนที่ตนกำลังรออยู่ก็เป็นได้ [ธีธัช : พี่ถึงแล้วนะครับ] [ธีธัช : น้องพีชของพี่นั่งอยู่ตรงไหนเอ่ย?] มือเรียวรีบพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่เหลียวซ้ายแลขวาไปด้วยเพื่อเช็คให้แน่ใจอีกครั้งรอบข้างว่าแถวนี้คนไม่ได้พลุกพล่านจนเกินไป ก็แหม... ถ้าพี่เขาชวนไปต่อที่อื่น พวกเราจะได้ไม่เด่นไง! คิดอะไรรอบคอบแบบนี้ สมกับเป็นอีลูกพีชจริง ๆ! [ลูกพีช : เข้ามาในร้านเลี้ยวขวาตรงที่มีบาร์เทนเดอร์ เก้าอี้ในสุดครับ] [ลูกพีช : พี่ธีหาพีชเจอไหม?] ทันทีที่ตอบเสร็จ ลูกพีชก็ชะเง้อคอมองไปยังประตูทางเข้าของร้านนี้ กระทั่งเห็นว่าร่างล่ำบึกของพี่ธีกำลังเดินตรงมาทางนี้ เขาก็ลุกขึ้นโบกไม้โบกมือให้อีกฝ่ายด้วยความดีใจ “พี่ธี! ทางนี้ครับ!” ทว่าพออีกฝ่ายเดินเข้ามาหา ลูกพีชกลับต้องตกใจมากขึ้นไปใหญ่ เพราะบนใบหน้าของธีธัชที่เขาชื่นชมมาตั้งแต่แรกเห็นว่าหล่อตี๋โดนใจ กลับมีรอยฝ่ามือประดับเอาไว้ชนิดที่ต่อให้ไฟในร้านสลัวแค่ไหนก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน “พะ พี่ธี หน้าพี่ไปโดนอะไรมาครับเนี่ย!?” เด็กหนุ่มเอ่ยถามออกไปทันทีด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะเอื้อมมือออกไปหมายจะสัมผัสความบวมช้ำเพราะมัวแต่โฟกัสกับมันลืมสังเกตรอบตัวไปเสียสนิท แต่ยังไม่ทันที่ลูกพีชจะแตะตัวเขาได้เลยด้วยซ้ำ ก็มีเสียงของบุคคลที่สามดังขึ้นมาเสียก่อน “ไอ้ธีมันก็โดพี่ตบมาไง!” ลูกพีชถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อพบว่าด้านหลังของธีธัช เทรนเนอร์หนุ่มหล่อที่รู้จักกันผ่านเน็ตมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนกอดอกทำหน้าถมึงทึงอยู่ เก้งน้อยเผลอก้าวถอยหลังไปอย่างหวาด ๆ เมื่อสังเกตเห็นว่าเธอคนนั้นกำลังท้องอยู่ ก่อนที่เจ้าหล่อนจะเดินเข้ามาแทรกกลางตรงที่เขากับพี่ธียืนประจัญหน้ากันอย่างรวดเร็ว “เอ่อ... นี่ใครเหรอครับพี่ธี?” ลูกพีชถามออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เพราะในสัญญาณเตือนภัยในหัวมันเริ่มส่งเสียงดัง คงไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกมั้ง ก็ตอนนั้นพี่เขาเคยบอกว่าชอบผู้ชายนี่นา “คือว่า...” “โอ๊ย! น้อง! นี่โง่จริงหรือแกล้งโง่เนี่ย? พี่ก็เป็นเมียไอ้คนกะล่อนนี่ไง ไม่น่าถาม! แล้วนอกจากเป็นเมีย ก็ยังเป็นแม่ของลูกมันด้วย ถ้าตาไม่บอดก็น่าจะเห็นไม่ใช่เหรอ!?” เด็กหนุ่มถึงกับอึ้งค้างไปเลยทีเดียว เมื่อความจริงจากปากเธอคนนี้ไม่ต่างอะไรกับฟ้าที่ผ่าเปรี้ยงลงมากลางใจตน ความรักแสนหวานที่ลูกพีชเฝ้าฝันถึงกลับพังทลายลงไม่เป็นท่า เนื่องจากคนที่เขาออกเดทและตั้งใจว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์กันหลังจากนี้ ดันมีพันธะที่แน่นหนาอยู่ก่อนแล้ว ลูกพีชยืนมองผู้ชายที่ตัวเองออกเดทด้วยมาเกือบสามเดือนอย่างไม่รู้จะทำยังไง เมื่อเห็นอีกฝ่ายถูกผู้หญิงที่มาด้วยกันบิดหูและตะโกนด่าเสียยกใหญ่ ตากลมร้อนผาวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้เมื่อในอกมันเต็มไปด้วยความเสียใจ เพราะตัวลูกพีชเองก็คาดหวังกับความรักครั้งนี้เอาไว้ไม่น้อยเหมือนกัน แต่... จะให้ไปเป็นมือที่สามของคนอื่น คนอย่างอีลูกพีชไม่มีวันทำ! ยิ่งอีกฝ่ายมีลูกติดท้องมาด้วยแบบนี้ยิ่งต้องพักค่ะ! เพราะต่อให้รู้สึกผิดหวังสักแค่ไหน ถึงยังไงเขาก็ไม่มีวันทำลายครอบครัวใครอย่างเด็ดขาด! ลูกพีชพยายามกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อห้ามน้ำตาตัวเองไม่ให้ไหล เพราะเวลาที่เขาจะดราม่าได้หลังจากนี้น่ะมีอีกมาก เอาไว้เขาค่อยไปให้พวกอียิปมันปลอบใจที่โดนไอ้พี่ธีมันต้มจนเปื่อยทีหลังก็ได้วะ! แต่ตอนนี้แม่ขอด่าให้หายแค้นหน่อยเถอะ! “ไอ้คนตอแหล! ไหนตอนนั้นแกบอกว่าโสดไง? มีลูกมีเมียอยู่แล้ว แท้ ๆ แต่เสือกบอกว่าชอบผู้ชาย คนอย่างแกแค่คลำไปแล้วขอให้ไม่มีหาง ก็ได้หมดงั้นสินะ!” เสียงทุ้มหวานตวาดแว๊ดออกไปด้วยความโมโหเพราะคนที่ตัวเองเผลอมีใจให้ดันเป็นพวกหลอกลวงอย่างนั้น ตอนที่คุยกันช่วงแรก ๆ เขาก็อุตส่าห์ถามย้ำแล้วอีกว่า ‘โสดจริง ๆ ใช่ไหม’ ซึ่งอีกฝ่ายก็ตอบมาอย่างชัดเจนว่า ‘ใช่’ แถมยังเอาแอคเค้าท์เฟสบุ๊คกับไอจีมาโชว์ให้ดูเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจอีกต่างหาก เล่นเอาลูกพีชหลงเชื่อคำพูดพวกนั้นเสียสนิท ดูท่าทางแอคเค้าท์พวกนั้นก็คงจะเป็นแอคปลอมที่ทำเอาไว้หลอกกันโดยเฉพาะเลยงั้นสิ! มันน่าด่าให้ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดจริง ๆ เลย! ชายหนุ่มร่างบางเดินกระแทกไหล่คนคุยของตัวเองที่ยืนยกมือไหว้เมียอยู่แบบโกรธ ๆ แต่หลังจากเดินไปได้ประมาณสามก้าว ลูกพีชก็นึกได้ว่ายังไม่ได้เอาคืนที่ไอ้พี่ธีที่มาหลอกกันเลยนี่หว่า ไหนจะเงินหลายหมื่นที่เขาอุตส่าห์ซื้อชั่วโมงเทรนกับไอ้หมอนี่เพราะกะว่าจะได้เอาไว้ใช้เวลาด้วยกันพร้อมกับสนับสนุนการเงินไอ้พี่ธีที่ดูท่าทางหลังจากจะเป็นหมันนั่นอีก แบบนี้มันต้องเอาคืนสักหน่อย ผัวะ!! “อ๊าก!!!” ขาเรียวเตะผ่าหมากธีธัชจากด้านหลังเต็มแรงพร้อมกับบิดข้อเท้าขยี้พวงไข่ให้อีกฝ่ายเจ็บจุกทะลุถึงทรวงใน ก่อนจะเดินกระแทกส้นเท้าจากไปแบบสวย ๆ โดยไม่คิดเหลียวแลคนที่ร้องโอดโอยอยู่ด้านหลังอีก เขารีบวิ่งไปที่หน้าร้านเพื่อเรียกแท็กซี่เพื่อมุ่งหน้าไปหาเซฟโซนของตัวเองซึ่งตอนนี้เป็นคนที่ลูกพีชต้องการที่สุด “ไปริชคอนโด ตรงสุขุมวิท 39 ครับ” ลูกพีชบอกคนขับรถเอาไว้แค่นั้น ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหา ‘เพื่อนรัก’ ซึ่งเป็นคนแรกที่เขานึกถึงหลังจากเจอเรื่องผิดหวังไม่สมดังใจ แต่พอต้องมานั่งอยู่ในรถเงียบ ๆคนเดียว ความเศร้าที่พยายามสะกดกลั้นไว้เมื่อกี้ก็เริ่มเด่นชัดขึ้นจนไม่อาจมองข้ามไป จนสุดท้ายลูกพีชก็ได้แต่นั่งร้องไห้ไปตลอดทาง “ฮึก! ไอ้เพื่อนบ้า! เวลาแบบนี้ทำไมไม่รับสายวะ!?” เนื่องจากโทรไปหลายครั้งแล้วแต่ ‘ยิปซี’ เพื่อนสาวคนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมก็ไม่ยอมรับสายสักที ลูกพีชจึงเผลอสบถออกมาเพราะวันนี้ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่เป็นดั่งใจสักอย่าง เมื่อกี้นี้ก่อนออกมาหาไอ้พี่ธี เขาก็โทรเช็คแล้วนะว่าอียิปมันถึงห้องและไม่มีแพลนจะออกไปไหนน่ะ แล้วทำไมถึงติดต่อไม่ได้แบบนี้ก็ไม่รู้! ไป ๆ มา ๆ แทนที่ลูกพีชจะได้นั่งเล่นเอ็มวีหลังจากถูกผู้ต้มจนเปื่อย ก็กลายมาเป็นว่าเขาต้องมานั่งเป็นห่วงเพื่อนรักที่ติดต่อไม่ได้ไปแทนเสียอย่างนั้น นี่มันเวรกรรมอะไรของกูวะเนี่ย!? เพราะความกังวลที่ติดต่อเพื่อนรักซึ่งคบกันมาเกินครึ่งชีวิตไม่ได้มันมีมากกว่าความเศร้าที่ถูกผู้เทเมื่อกี้นี้มาก ลูกพีชจึงปาดน้ำตาและเปิดแอปพลิเคชั่นเพื่อเช็คโลเคชั่นของยิปซีว่าตอนนี้มันอยู่ที่ไหน จะว่าพวกเราเป็นคู่เพื่อนซี้ที่ดูแปลกก็ได้เพราะเขาน่ะคอยตามประกบดูแลยิปซีแบบนี้มาตั้งแต่สมัยประถมแล้วไง ดังนั้นเรื่องความสำคัญน่ะ ถึงยังไงไอ้ยิปก็มีผลต่อจิตใจมากกว่าผู้ชายแน่นอน! แทนที่จะได้นั่งดราม่าน้ำตาแตกต่อ ลูกพีชจึงต้องลุกขึ้นมาไล่โทรหาเพื่อนในกลุ่มว่ามีใครอยู่กับยิปซีบ้างหรือเปล่าแทน ซึ่งคำตอบที่ได้รับก็ไม่ประทับใจเขาเอามาก ๆ เพราะทุกคนต่างไม่รู้ว่ายิปซีอยู่ที่ไหน ทันทีที่รถแท็กซี่จอดสนิทที่หน้าคอนโด ลูกพีชก็กระโดดลงจากรถแล้วใช้คีย์การ์ดสำรองขึ้นห้องเพื่อนสนิทจองโดยพลัน ที่จริงเขาก็อยู่ที่คอนโดนี้นี่แหละ แต่คนละชั้น ซึ่งสาเหตุที่เป็นแบบนั้นก็เพราะตอนที่หาหออยู่ช่วงเข้ามหาลัยมันไม่มีห้องที่ติดกันว่างนั่นเอง ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง! “อียิป! แกอยู่ห้องรึเปล่า? ถ้าไม่มาเป็นประตูให้ฉันภายในสามสิบวิ ฉันจะเปิดเข้าไปเองแล้วนะ ได้ยินไหม!?” เขากดออดและทุบประตูหน้าห้องอย่างร้อนรน ก่อนจะใช้คีย์การ์ดแตะที่หน้าประตูโดยไม่คิดรอให้ครบสามสิบวิอย่างที่พูดไว้เมื่อกี้นี้ มือเรียวบิดกลอนประตูเปิดโพล่งเข้าไปทันที ก่อนจะเห็นเพื่อนสาวคนสนิทในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัววิ่งเร็วจี๋ออกมาจากห้องนอนด้านใน “ทำไมแต่งตัวแบบนี้ออกมา? ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันเปิดเข้ามาจะทำยังไง?” ลูกพีชขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าเพื่อนรักออกมารับแขกในสภาพที่ไม่น่าพึงพอใจอย่างแรง ก็รู้อยู่หรอกว่ายิปซีเป็นพวกไม่ค่อยระวังตัว แต่ขนาดนี้มันก็เกินไป! แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาตามหวงตามห่วงมันได้ยังไงกัน? ทางด้านของปรียาดาที่รีบพุ่งตัวออกมาจากในห้องน้ำก็รีบคิดหาทางพูดแก้ตัวออกไปโดยพลัน จะให้พูดได้ยังไงว่าคนที่กล้ากดออดห้องเธอรัว ๆ แบบนี้มีแค่ ‘ลูกพีช’ คนเดียวเท่านั้น และด้วยความที่คบกันมาเกินครึ่งชีวิตแล้ว ยิปซีจึงรู้ว่าคนอย่างมันไม่มีทางรอให้เธอไปเปิดประตูให้ที่หน้าห้องอย่างแน่นอน คิดดูสิ ถ้าเธอไม่รีบออกมาเปิดประตูให้ลูกพีช แล้วซะบะระฮึ่มกับพี่แทนในห้องน้ำต่อละก็...หลังจากนี้พวกเราคงมองหน้ากันไม่ติดแหงเลย “กะ ก็แกรัวออดซะขนาดนั้น ฉันก็ต้องรีบออกมาไหม! แล้วคนที่มีคีย์การ์ดห้องฉันก็มีแค่แกกับพี่แทนสองคนเอง ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่นา” เจ้าของห้องสาวแก้ตัวออกไปแบบข้าง ๆ คู ๆ ก่อนจะรีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนของตนเพื่อหาชุดนอนง่าย ๆ มาสวมใส่ สิ่งที่ยิปซีคว้ามาได้คือเสื้อกล้ามตัวหนึ่งกับกางเกงขาสั้นสบาย ๆ และหลังจากที่สวมมันได้ เธอก็รีบเดินออกมาหาเพื่อนรักที่ไปนั่งทิ้งตัวอยู่บนโซฟาในทันที “เสียงใครอยู่ในห้องน้ำ? ตอนที่ฉันโทรมาเมื่อเย็น แกบอกว่าวันนี้อยู่คนเดียวนี่?” คำพูดจับผิดของเพื่อนเก้งเรดาห์ดีทำเอายิปซีถึงกับเหงื่อแตกพลั่กขึ้นมา ด้วยความที่รู้ว่าลูกพีชมันหวงเธอมาก ถ้าพูดอะไรไม่เข้าหูมันคงสวดเธอยาว แต่เพราะไม่อยากโกหกให้ปวดหัวเลยเลือกที่จะสารภาพความจริงออกไป “ก็ต้องเป็นพี่แทนอยู่แล้วสิ พอดีพี่เขาแวะมาเซอร์ไพรส์ฉันเมื่อกี้นี้ ฉันก็เลยยังไม่ได้บอกแกไง...” เธอว่าพลางยิ้มเผล่กลบเกลื่อนสายตาจับผิดของเพื่อนซี้ แม้ในใจจะนึกสงสารคนที่อารมณ์ค้างอยู่ในห้องน้ำมากก็ตาม ที่จริงยิปซีก็คิดเหมือนกันว่าที่พี่แทนทำให้เมื่อกี้ มันยังไม่พอสำหรับเธอที่อดอยากปากแห้งมาเป็นสัปดาห์และอยากจะสานต่อความเสียวเมื่อกี้ให้จุใจ แต่จะให้ไล่ลูกพีชกลับไปเพื่อเอากับผัวก็คงทำไม่ได้ จึงต้องจำใจออกมารับหน้าอย่างที่เห็น “ว่าแต่...ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่? ไม่ใช่ว่าวันนี้มีเดทกับพี่ธีอะไรนั่นเหรอ?” พอถูกถามมาแบบนั้น จากที่กำลังจับผิดเพื่อนรัก ลูกพีชก็เบะปากคว่ำในทันที แม้ในใจจะแอบหงุดหงิดนิดหน่อยที่ยิปซีใส่เสื้อกล้ามโนบราจนห***มตั้งชี้หน้าเขาอยู่ตอนนี้ แต่เพราะมีเรื่องที่อยากจะระบายกับเพื่อนสนิท เขาจึงโผเข้าไปกอดอีกฝ่ายอย่างต้องการที่พึ่งทางใจ “แก... ไอ้พี่ธีมันหลอกฉัน ฮึก! มันมาทำให้ฉันหลงชอบมัน ทั้ง ๆ ที่ความจริงมันมีลูกมีเมียอยู่แล้ว” “อะไรนะ!?” ปรียาดาที่กำลังจะยกแขนขึ้นกอดตอบเพื่อนรักถึงกับตาโตขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงอู้อี้ของคนที่สะอื้นไห้ซุกหน้าอยู่บนไหล่ ความรู้สึกเปียกชื้นที่สัมผัสได้กับร่างกายที่สั่นเทาเล็กน้อยของลูกพีช ทำเอายิปซีอดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นลูบศีรษะแทนการปลอบใจ เพราะแต่ไหนแต่ไรเธอแทบจะไม่เคยเห็นลูกพีชร้องไห้ให้เห็นเลย “อือ แกฟังไม่ผิดหรอก วันนี้ฉันมีนัดกับมัน แต่มันดันมาพร้อมเมียที่กำลังอุ้มท้องอ่ะดิ แม่งโคตรเฟลเลย... ฮือ ทำไมวะ? ฉันแค่อยากมีแฟนดี ๆ เหมือนคนอื่นเขาบ้าง มันจะเป็นไปไม่ได้เลยเหรอ? หรือแค่เพราะว่าฉันเป็นเกย์ พระเจ้าเลยสาปเอาไว้ไม่ให้ฉันสมหวังวะ?” เพราะไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองผิดตรงไหน มันจึงช่วยไม่ได้เลยที่ลูกพีชจะตัดพ้อต่อโชคชะตา แม้จะรู้ดีว่าตัวเองโชคดีกว่าใครอีกหลายคนเพราะเกิดในครอบครัวที่เข้าใจตัวตนของเขาและพร้อมซัพพอร์ตทุกอย่าง คงมีแต่เรื่องความรักนี่แหละนะที่ลูกพีชไม่เคยไปได้สวยเหมือนอย่างใคร ๆ ยิปซีที่เข้าใจความรู้สึกของเพื่อนดี ก็ไม่รอช้าเลยที่จะสวมกอดคนตรงหน้าเอาไว้ “พีช แกอย่าคิดแบบนั้น ฉันเคยบอกแกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าบนโลกนี้ไม่มีใครที่ไม่สมควรมีความรักน่ะ ฉันว่าการที่แกได้รู้ตั้งแต่ตอนนี้ มันก็ดีออกนะ เพราะอย่างน้อย ๆ แกก็ไม่เผลอไปทำเรื่องที่มันผิดลงไปไง” แทนคุณที่เพิ่งสงบสติอารมณ์และอาบน้ำจนเสร็จ เมื่อเดินออกมาจากห้องนอนแล้วเห็นว่าสองเพื่อนซี้กำลังนั่งกอดกันกลมบนโซฟาก็ได้แต่เลิกคิ้วมองด้วยความแปลกใจ แต่เพราะคนรักหันมาทำท่าจุ๊ปากไม่ให้พูดอะไร เขาเลยเดินไปจัดการกับอาหารที่ซื้อมาใส่จานเพื่อเตรียมให้ทุกคนได้ทานด้วยกัน ลูกพีชที่ยังสะอึกสะอื้นอยู่ เมื่อรู้สึกได้ถึงเสียงของจานชามที่ถูกวางลงบนโต๊ะจึงเหลียวไปมองยังต้นเสียงนั้น พอเห็นว่าแฟนหนุ่มของยิปซีกำลังส่งยิ้มให้เลยเปิดปากทัก แม้จะแปลกใจว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงโผล่มาที่นี่ได้ก็ตาม “ฮึก... พี่แทน มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย?” เก้งน้อยถามออกไปด้วยน้ำเสียงขาดห้วง ขณะที่ยกมือปาดน้ำตาบนหน้าตัวเองป้อย ๆ คนที่ถูกถามจึงเอื้อมมือออกไปตบบ่าเบา ๆ แทนการให้กำลังใจ ก่อนจะตอบคำถามของอีกฝ่ายกลับไปด้วยท่าทางสบาย ๆ “พักใหญ่แล้วล่ะ พอดีพี่อาบน้ำอยู่ในห้องน่ะ” แทนคุณว่าพลางมองใบหน้าของคนรักตัวเองที่ตอนนี้น้ำตาคลอตามเพื่อนสนิทด้วยความเอ็นดู ก่อนจะพูดเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้สองเพื่อนซี้จมดิ่งมากจนเกินไป “แทนที่จะนั่งร้องไห้ต่อ พี่ว่าพวกเรากินอะไรรองท้องกันก่อนดีไหม? เพราะขืนพีชร้องไห้มากกว่านี้ มีหวังแฟนพี่ได้ร้องไห้ตามเราไปอีกคนแน่เลย”