บทที่ 8 อดไม่ไหว

1655 คำ

“อื้อ~” ปรียาดาผวาเฮือกขึ้นมาทันที เพราะในตอนที่ความเป็นชายใหญ่โตของพี่แทนถูดถอดออกไป ก็มีอะไรบางอย่างที่ทั้งหยุ่นนุ่มและซุกซนเข้ามาแทนที่โดยไม่เว้นจังหวะให้พักหายใจ และยังไม่ทันที่เธอจะได้ก้มหน้ามองว่าที่มาของสัมผัสนั้นคืออะไร คนรักร่างใหญ่ก็เข้ามาประกบปากไว้เสียอย่างนั้น ต้นขาขาวอ่อนระทวยจนสั่นไปหมด เมื่อความรู้สึกเหมือนถูกดูดกลืนน้ำรักที่เจิ่งนองเต็มรูสวาททำเอายิปซีเผลอทรุดตัวลงนั่งและในตอนนั้นเองที่เธอได้รู้ว่าที่มาของความรู้สึกวูบวาบในร่องรัก มาจากเพื่อนรักที่กำลังดูดร่องตัวเองอยู่ในตอนนี้ ทั้งที่ในหัวมันมีคำว่า ‘ซวยแล้ว’ ผุดขึ้นมาเต็มไปหมด แถมยังรู้ด้วยว่าต้องรีบแก้ตัวอะไรสักอย่างกับสถานการณ์ในตอนนี้ แต่แม้จะเป็นเช่นนั้นเธอกลับไม่สามารถบังคับตัวเองไม่ให้ขยับสะโพกได้ ทั้งยังเผลอร่อนเอวป้อนเนินสามเหลี่ยมให้เพื่อนเก้งเพราะลิ้นของลูกพีชมันโคตรจะดี! เวลาที่เพิ่งเสร็จไปไม่นานความหงี่เ***

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม