“ทำไมทำหน้าแบบนั้น มีอะไรหรือเปล่า”
“อุ๊ย พี่เจน”
คนตัวบางสะดุ้งโหยง หันมองซ้ายขวาก็เห็นว่าทีมงานกำลังเตรียมตัวสำหรับฉากใหม่ที่ไม่ได้มีเธอร่วมอยู่ในนั้น จึงแยกตัวออกมานั่งท่องบทคนเดียวแต่ก็ไม่ได้มีสมาธินักเพราะเรื่องเมื่อเย็นยังคอยตามรบกวนจิตใจ
“ตกใจเหรอ ทำไมถึงมานั่งใจลอย มีอะไรหรือเปล่า”
“เอ่อ ไม่มีค่ะ”
“อย่าโกหก น้ำตาล บอกพี่มา หรือจะให้พี่ล้วงความลับเอาเอง”
ดวงตาคมกริบวาบขึ้นในความมืด เธอมีท่าทีลังเลและอึดอัด เขาจึงกระซิบเบา ๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน
“พี่จะไปรอที่รถ รีบตามมา”
สุดท้ายเธอก็ขัดเขาไม่ได้ ตอนนี้เธอกับเขานั่งอยู่ด้วยกันบนเบาะหลังในรถยนต์คันหรูของเขาที่จอดอยู่ในมุมมืดไร้ผู้คนเดินผ่าน
“ว่าไง ทำไมใจลอย”
“กานต์กับมายด์รู้เรื่องของเราแล้วค่ะ”
“เพื่อนของน้ำตาลหรือ รู้ได้ยังไง พี่ไม่ได้บอกกานต์นะ”
คนตัวโตรีบแสดงความบริสุทธิ์ใจ เพราะในวันเกิดของเธอเขานัวเนียกับผู้หญิงคนนั้น
