“เทมส์เรียนจบจริงๆแล้วนะครับ”
“เก่งจังพ่อหนุ่มถาปัตย์”
ในช่วงเย็นของวันศุกร์ที่เทมส์ไปรับเพียงฟ้ามาที่บ้านเหมือนเคย ยังไม่ทันที่จะได้นั่งพักกันดีๆเทมส์ที่หอบเอาความยินดีท่วมท้นกลับมาก็ทนรอไม่ไหว เอ่ยบอกสิ่งที่แสนภูมิใจกับคนรักทันที อยากให้เพียงฟ้าได้รับรู้เป็นคนแรก อยากได้ยินคำยินดีจากคนที่รักเป็นคนแรก
ที่ได้ฟังจากตุลย์มาไม่นับนะ…
เพียงฟ้ายิ้มกว้างกอดตอบคนที่เข้ามาโถมทั้งตัวใส่อย่างยินดีด้วยจากใจ เทมส์เป็นคนเก่งที่พยายามและขยันมากๆแบบที่เพียงฟ้าเห็นและรับรู้มาตลอด ไม่แปลกเลยที่จะประสบความสำเร็จไม่ว่าเรื่องไหน และเพียงฟ้าก็อดภูมิใจด้วยไม่ได้จริงๆ
“รางวัลคนเก่งมีมั้ยครับ”
“เงินเดือนพี่ยังไม่ออกเลย รอก่อนได้มั้ย”
เพียงฟ้าละออกมาหยอกคนที่ตั้งตารออย่างเอ็นดู ใบหน้าหล่อเหลาที่มองตาแป๋ว ยิ้มตาหยีจนเห็นลักยิ้มสวยนั่น ช่างน่ารักจนอยากหยิกแก้มเหลือเกิน
“ไม่ต้องซื้ออะไรให้เทมส์หรอก แค่ตัวเ
