เพียงฟ้าเดินตามร่างสูงเข้ามาอย่างเงอะงะ จะเอ่ยความต้องการเลยก็ไม่กล้า เพราะคนข้างหน้านั้นไม่พูดอะไรสักคำนอกจากเดินไปเรื่อยๆ ยิ่งมองไปรอบบ้านก็ยิ่งแปลกใจที่ไม่เห็นใครสักคนเลยทั้งที่บ้านก็ออกจะใหญ่และกว้างตั้งขนาดนี้
“คือ…”
เพียงฟ้าที่เดินตามกำลังจะอ้าปากบอกเรื่องที่จะขอยกเลิกบริการ แต่คนตัวสูงตรงหน้ากลับหยุดกะทันหันและหันกลับมาทันทีจนเธอผงะถอยหลังไปสองก้าวด้วยความตกใจ
“มาทางนี้เลยครับ”
ใบหน้าที่ยังคงเรียบเฉยเอ่ยปากบอกก่อนจะเดินนำขึ้นบันไดไปก่อนจนเพียงฟ้ารีบก้าวตามแทบไม่ทัน
“เดี๋ยวค่ะน้อง”
เสียงที่พยายามเร่งให้ดังของเธอเรียกคนที่เดินนำไม่สนใจหันกลับมามองสักนิดอย่างเหนื่อยใจ ได้แต่สงสัยว่าเป็นคนแบบไหนถึงได้เปิดประตูรับคนแปลกหน้าเข้ามาโดยไม่ถามไถ่สักคำเลย ถ้าเธอเป็นคนร้ายขึ้นมาจะทำยังไง เด็กสมัยนี้ช่างไม่รู้จักระวังตัวเอาซะเลย
“เข้ามาเลยครับ”
มือหนาเปิดประตูห้องและเชิญให้เพียงฟ้าเข้าไป ก่อนกดเปิดแอร์ที่น่าจะปิดเอาไว้เพราะอากาศในห้องค่อนข้างร้อนกว่าส่วนอื่นมาก
“คือน้องคะ พอดีว่า”
เพียงฟ้าที่มองเห็นเพียงเตียงหลังใหญ่กับโต๊ะเก้าอี้ข้างเตียงก็ได้แต่แปลกใจว่าทำไมต้องพาเข้ามาในนี้ ถ้าจะแค่คุยปรึกษาอะไรข้างล่างที่เป็นโซนรับแขกก็น่าจะเหมาะกว่า แต่ยังไม่ทันจบประโยคคนหน้านิ่งก็หันกลับมาตัดบทอีกครั้งจนเพียงฟ้าเริ่มโมโห
“ค่อยคุยครับ คุณเข้าไปอาบน้ำก่อนเลย”
เสียงทุ้มเอ่ยสั่งพร้อมผายมือไปยังส่วนที่น่าจะเป็นห้องน้ำที่ว่า
“อาบน้ำเหรอคะ”
เพียงฟ้าหันมองตามมือหนาก่อนหันกลับมาถามด้วยความไม่เข้าใจ แค่จะคุยกันถึงกับต้องอาบน้ำเลยเหรอ อีกอย่างเธอก็เพิ่งจะอาบน้ำมาเองนะ
“ครับ อาบน้ำ”
แต่คนตรงหน้าก็ยังยืนยันเสียงนิ่งหน้านิ่งเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ในใจเพียงฟ้าได้แต่คิดว่าเพราะเจ้าตัว อาจจะเป็นคนรักสะอาด หรือกลัวเชื้อโรคจากภายนอกมากๆจนต้องรักษาความสะอาดขนาดนี้ก็เป็นได้
“ทำไมคะ เดี๋ยวนะคือพี่”
แต่เพียงฟ้าก็ไม่อยากจะเสียเวลามากกว่านี้ถึงได้พยายามจะบอกอีกครั้ง
“เดี๋ยวผมไปรอข้างล่างนะครับ อาบเสร็จก็ตามลงไปได้เลย”
คนที่ไม่เคยรอฟังให้จบประโยคสักครั้งตั้งแต่เจอก็ยังคงตัดบทเธอเหมือนเคย แถมยังเตรียมจะเดินออกไปข้างนอกอีกต่างหาก จนเพียงฟ้าต้องรีบเรียกเอาไว้ทันที
“ไม่ใช่ค่ะ ฟังพี่ก่อน”
“อ้อ ถ้าเป็นเสื้อผ้าก็ใส่ที่เตรียมไว้ในตู้ได้เลยครับ”
ร่างสูงหันกลับมาบอกอีกครั้งก่อนจะออกไปแล้วปิดประตูลงทันที
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ น้อง น้องคะ เฮ้อ อะไรเนี่ย”
เพียงฟ้าตะโกนเรียกแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อตอนนี้เธอถูกทิ้งไว้ในห้องเพียงลำพัง ในหัวก็มึนงงกับสถานการณ์ที่ไม่รู้จะไปจบลงตรงไหน ที่แน่ๆเธอคงต้องรีบบอกจุดประสงค์โดยเร็วก่อนที่จะเสียเวลากันไปมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าพอเธออาบน้ำแล้วต้องถูกหักเงินในส่วนนี้ไปอีกหรอกนะ
“แล้วต้องอาบจริงๆเหรอ”
เสียงบ่นแผ่วเบาอย่างเหนื่อยใจดังออกมาจากปากอิ่ม แทนที่วันนี้เธอจะได้นอนอ่านนิยายหลังเสร็จจากงานบ้านเหมือนทุกวันหยุด กลับต้องมาเสียเวลาไปกับอะไรก็ไม่รู้เพียงเพราะเพื่อนหวังดีไม่ถูกเรื่องจริงๆ
แต่หากเพียงฟ้าจะสังเกตสักนิดหรือเพื่อนเธอจะเอะใจก่อนสมัครบริการสักหน่อย ก็จะเห็นว่ามีเครื่องหมายดอกจันเล็กๆตรงคำว่า ให้บริการปรึกษาปัญหาทุกอย่างในชีวิต และส่วนท้ายใบนั้นก็มีขยายความต่อให้ในมุมขวาล่างสุดที่แทบมองไม่เห็นว่า (หากจ่ายราคาพิเศษมีบริการเสริมหนึ่งคืน) อยู่ด้วย
และแน่นอนว่าคนรักเพื่อนอย่างปัทมา ก็ต้องยอมจ่ายราคาพิเศษให้เพื่อนรักอยู่แล้ว