“ทำไมช่วงนี้ดูสดใสจังเพียง มีอะไรดีๆเหรอ”
เสียงทักทายจากปัทมาดังขึ้นเมื่อกำลังพักเบรกรอเข้าประชุมยามบ่าย ห้องชงกาแฟถึงได้จำเป็นอย่างมากกับความง่วงงุนตอนนี้
“ก็ปกตินี่ มีอะไรที่ไหนล่ะนอกจากงานยุ่งๆน่ะ”
เพียงฟ้าเลี่ยงตอบทั้งที่เพิ่งตอบข้อความคนที่ทำให้ยิ้มไปหมาดๆ แต่เรื่องอะไรเพียงฟ้าจะบอกล่ะว่าแอบคบกับเด็กที่อายุน้อยขนาดนั้นอยู่ ขืนบอกไปได้โดนซักจนขาวสะอาดแน่ ตอนนี้ก็คบกันเงียบๆพอ ส่วนอนาคตถ้ายังไม่เลิกก็ค่อยบอกละกัน
“หน้าตามีความสุขเหมือนคนมีความรัก”
ปัทมาจี้ตรงจุดจนเพียงฟ้าเลิ่กลั่ก จิบกาแฟแก้เขินก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ
“เลิกคิดเองเถอะน่า แล้วก็เลิกติดต่อคนมาคุยกับเราได้แล้วนะ ขี้เกียจบล็อก”
มือเล็กวางแก้วกาแฟลงก่อนจะหันมาเปลี่ยนเรื่องจนปัทมาหน้ามุ่ยทันที ตั้งแต่ที่เพียงฟ้าไปใช้บริการนั่นแล้วไม่เป็นดังคาดปัทมาก็พยายามหาวิธีใหม่ในการช่วยเรื่องความรักของเพื่อน โดยการหาเพื่อนหร
