สองปีต่อมา…
ท่าทางของเพียงฟ้าที่ดูไม่สบายใจเท่าไหร่ไม่รอดพ้นจากสายตาเพื่อนรักอย่างปัทมาไปได้ ยามพักเที่ยงที่เวลาน้อยนิดจนข้าวแทบย่อยไม่ทันแบบนี้ เจ้าตัวถึงได้ปรี่เข้ามานั่งใกล้ๆแล้วถามเพื่อนถึงสาเหตุที่พอจะเดาได้ทันที
“ทะเลาะกับที่บ้านมาอีกเหรอ”
“ก็เหมือนเดิม อยากให้เราแต่งงานสักที”
เพียงฟ้าเงยหน้าขึ้นตอบเพื่อน ถอนหายใจออกมายาวๆแล้วเขี่ยข้าวในจานเล่นอย่างไม่นึกอยากจะกินเข้าไปสักนิด เพียงฟ้าถูกเรียกเข้าไปที่บ้านอีกรอบเมื่อวันหยุดที่ผ่านมา จะบอกว่าถูกเรียกเข้าไปทุกๆเดือนก็ไม่แปลกเพราะตอนนี้เธอกำลังถูกกดดันจากพ่ออย่างหนักเรื่องคู่ชีวิต เพียงเพราะเธออายุมากขึ้นทุกๆวัน
“เฮ้อ ก็เข้าใจนะอายุพวกเราไม่ใช่น้อยๆแล้วเค้าคงอยากให้มีครอบครัวดีๆ”
ปัทมาบอกอย่างเข้าใจ แต่ก็อดสงสารเพื่อนไม่ได้ที่โดนกดดันแบบนั้นโดยที่เจ้าตัวก็ยังไม่ถูกใจใครสักคน
“แต่เราไม่ได้อยากมีใครไงปัท เราแค่อยากอยู่คนเดียว”
“เพี
