วันนี้ฉันต้องไปงานการ่าดินเนอร์ที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ไอ้คิมให้อีจวงเอาชุดเดรสราตรีสีฟ้าราวกับมหาสมุทรอินเดีย อีจวงกับอีเค้กทำหน้าผมให้ฉันเช่นเดิม ส่วนคุณหนูแขมานั่งให้กำลังใจ โดยเปิดซีรีส์เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชาตั้งแต่บ่ายสองโมง เพราะฉันกับไอ้คิมต้องไปถึงงานหนึ่งทุ่ม อีเค้กลงสีปากสีแดงสด มันบอกว่าสีนี้กับผิวขาวอมชมพูของฉันมันเข้ากันดี และมันยังดูโดดเด่นอีกด้วย แค่ชุดสีน้ำเงินดำขาวแหวกข้าง แหวกอกทั้งสองข้าง อีกทั้งยังแหวกหลังไปจนถึงบั้นเอวนี่ยังไม่โดดเด่นอีกเหรอ
“สวยสังหาร” อีมี๊บอกด้วยน้ำเสียงภูมิใจ
“บวกหนึ่ง” อีจวงบอก
“สวยเริ่ดมากมึง” อีเค้กบอก
“สวยกว่าชุดสีขาวที่ไอ้คิมให้มึงใส่คราวที่แล้วอีก ถ้ากูเป็นผู้ชายคงโดดเข้าใส่อย่างไม่รีรอ” อีมี๊บอกด้วยน้ำเสียงขบขัน
“แต่มึงสวยจริง ไม่เชื่อมึงลองไปถามไอ้คิมดู” คุณแขบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เดี๋ยวไปก่อนนะ เดี๋ยวคุณหนูคิมจะมาโว
