“ทำอะไรกัน” เสียงของบุคคลที่สามดังขึ้น ทุกคนหันไปมองทันที
“ไอ้ใหญ่ ไอ้คิม ไอ้จักรมากินตำกัน” คุณหนูบอกไอ้คิมและผองเพื่อนของมันด้วยน้ำเสียงระรื้น
“น่ากินดี” ไอ้คิมมันบอก แล้วเอาซ้อมจากมือคุณแขมาจิ้มมะละกอ
“อีมี๊มึงไปเอาน้ำลิตรหนึ่งมาเตรียมไว้” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไอ้คิมมันหันมามองฉันด้วยสายหน้าที่ดูสงสัย
“เอามาทำไม” มันถามด้วยความสงสัย
“เดี๋ยวมึงแดกอะไรเผ็ดๆ ตามหาน้ำอีก” ฉันบอก ไอ้มี๊มันยิ้มไม่พอคนอื่นๆ พลอยยิ้มไปด้วย
“มองเหี้ยอะไร ไปเอาสิวะ หรือให้กูไปหยิบเอง ถ้ากูไปหยิบเอง พวกมึงตำกันเองนะ” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ไอ้มี๊รีบไปเอาน้ำออกมาจากตู้เย็น แล้วรินใส่แก้วสามใบ ให้ไอ้คิม พี่ใหญ่ และพี่จักร ฉันมองไอ้คิมกินไปหนึ่งคำ อีมี๊รีบยกน้ำให้ไอ้คิมทันที
“ใช่ได้ ลุย” ไอ้คิมบอก พี่ใหญ่และพี่จักรรวมถึงคุณแข ไอ้เค้กและไอ้มี๊กินด้วยกัน กูเห็นแล้วท้อแท้หัวใจ
“มึงทำไปเถอะ คุณหนูก็ไม่เค
