อัญญาสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของอ่างล้างหน้าเมื่อชายหนุ่มยกเธอขึ้นมานั่งบนนั้น ร่างกำยำตามมาแทรกตัวระหว่างกลางกายสาวที่เปลือยเปล่าอย่างรวดเร็ว เธออยากจะขัดขืนแต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิด มันก็ทำให้อัญญาไม่สามารถขัดขืนเขาได้เลย อีกทั้งข้อมือบางก็ยังคงโดนใส่กุญแจมืออยู่ด้านหน้าเธออยู่ตลอดเวลา ยังดีที่เธอไม่ถูกใส่กุญแจมือไปด้านหลัง ไม่งั้นเธอคงเจ็บมากกว่านี้
“เสียดายของจริงๆ” เสียงทุ้มพึมพำกับตัวเองอีกครั้ง นัยน์ตาคมกริบมองสำรวจลำคอระหงไล่ต่ำลงมายังเนินอกสวย จากนั้นก็ลากสายตามองลงต่ำไปยังเรียวขาสวย แล้วกลางกายสาวที่มีขนปกคลุมรำไร เขารู้สึกหลงใหลเรือนร่างของเธออย่างไม่สามารถห้ามใจตัวเองได้
“เลิกทำระยำกับร่างกายของฉันซะที” อัญญาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับคนขาดน้ำ
“วันนี้ฉันเหนื่อย…เดี๋ยวรีบทำรีบเสร็จ” พูดจบ ลูเซียโน่จับล็อกใบหน้าสวยแล้วประกบจูบลงบนเรียวปากสีชมพูระเรื่อจนหญิงสาวไม่ทันตั้งตัว
“อึ
