“ไท” ฉันเรียกน้องชายที่กำลังนั่งมองภาพอัลตราซาวด์ 4 มิติของน้องหนู ไม่ใช่ว่าทางนั้นส่งมาให้แต่เป็นเพื่อนฉันที่เป็นหมอดูแลน้องหนูกับเด็กในท้องส่งมาให้เพราะว่าเพื่อนเข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้น
พูดก็พูดตอนนี้ไทเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เหมือนว่าเขาไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ ซึ่งฉันจะยอมให้เป็นแบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องทำทุกทางเพื่อให้น้องกลับมาทำงาน ไม่อย่างนั้นพ่อคงมาลงที่ฉันอีก
“หือ” ไทขานรับ แต่สายตายังคงมองภาพเคลื่อนไหว ถ้าเป็นเมื่อก่อนพวกเขาก็จะไปด้วยกัน อยู่ด้วยกันทุกช่วงเวลาและคอยดูแลกันอย่างดี แต่ว่าไทไม่ได้ทำแบบนั้นอีกแล้ว ต่อให้อยากทำก็ทำไม่ได้
“เด็กสายฟ้าไม่ใช่ลูกไทจริง ๆ ใช่ไหม” ฉันถามเรื่องที่สงสัยเพราะไทดูรักเด็กคนนี้มาก
คำถามของฉันทำให้ไทละสายตามามอง “ทำไมถาม”
“สงสัยไง ไทดูรัก…”
“ถ้าคำพูดมันเชื่อไม่ได้ ตรวจดีเอ็นเอไหมล่ะ”
“พี่แค่ถาม ไม่ได้ว่าไม่เชื่อ” ที่ไหนกัน เมื่อวานเพิ่งแอบเอาเส้นผมขอ
