หลายปีผ่านไป
“แม่นิขวัญอยากกินถั่วกวน” เจ้าหนูวัยสามขวบกว่าขึ้นรถมาได้ก็ร้องอยากกินขนมหวานของโปรด
“กินอีกแล้วเหรอ”
“ก็ขวัญชอบกิน แม่นิซื้อให้ขวัญนะคับ”
“ครับ ๆ แวะครับ แล้วนอกจากขนมหวานของขวัญอยากกินอะไรดีเย็นนี้”
“แม่นิอยากกินอะไรขวัญก็กินอันนั้นคับ”
“ชอบกินแต่ขนมหวาน แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าขนมหวานอร่อยก็จริง แต่ไม่ดีต่อร่างกาย”
“แม่นิไม่บ่นสิ ขวัญกินนิดเดียวเอง นะคับนะคับ ได้โปรด”
“ครับ ๆ อ้อนเก่งแบบนี้จะไม่ซื้อให้กินได้ยังไง”
“แม่นิใจดีที่สุดในโลกเลยคับ ขวัญรักแม่นิ”
“แม่ก็รักลูกครับ” ใจอ่อนตามเคย ไม่เคยใจอ่อนให้ใคร แต่ต้องใจอ่อนให้เจ้าเด็กน้อยคนนี้ตลอดเลย
เหมือนว่าฉันจะได้เรียนรู้แล้วว่ารักเป็นยังไง รักแบบที่ไม่เคยสัมผัสได้จากที่ไหน มันเหมือนเราสองแม่ลูกค่อย ๆ เติบโตไปพร้อมกัน ฉันค่อย ๆ เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างจากลูกชาย
การตั้งท้องครั้งสำเร็จด้วยดี ฉันคลอดลูกชาย ตั้งชื่อเขาว
