บทส่งท้าย

บทส่งท้าย สองเดือนต่อมา หลังจากเคลียร์ใจกับโจเซฟ และจัดการกำแพงในใจของตัวเองกับปืนรบเรียบร้อยแล้วเธอก็พยายามอธิบายให้ปืนรบเข้าใจว่าโจเซฟไม่ได้เร็วร้ายอย่างที่เขาคิดวันนั้นที่มารับปืนกันต์ไปจากโรงเรียนก็แค่อยากเอาคืนปืนรบนิดหน่อยก็เท่านั้น และก็ตั้งใจพาปืนกันต์ไปเที่ยวเพราะเขารู้ว่าคงไม่ได้มีโอกาสเจอปืนกันบ่อยๆ อีก หากเธอกับลูกย้ายตามปืนรบกลับประเทศไทย ซึ่งดูเหมือนว่าเขาก็พอจะเข้าใจอยู่บ้าง อย่างน้อยๆ ห้าปีที่ผ่านมาโจเซฟก็ช่วยดูแลลูกเมียเขาอย่างดี ทำให้เขายอมวางอคติของตัวเองลงหันหน้ามาพูดคุยกับโจเซฟแบบลูกผู้ชาย และวันนี้ก็เป็นวันที่เธอต้องย้ายกลับไปยังที่ๆ เธอจากมาหลังจากดึงเวลามาหลายเดือน โดยมีโจเซฟมาส่งทั้งสามคนขึ้นเครื่องบินด้วยใบหน้าที่สดใส “ขอบใจที่ช่วยดูแลบัวกับปืนกันต์มาอย่างดี ต่อจากนี้ฉันรับปากว่าจะดูแลทั้งสองคนให้ดีไม่ต้องเป็นห่วง” คำขอบคุณจากใจของปืนรบสร้างความประหลาดใจให้กั