บทที่ 32
แต่งงานกันนะ
ปืนรบพาแฟนสาวมาที่ห้างสรรพสินค้าในเครือของปืนรบเอง เนื่องจากห้างของเขาก็นับว่าเป็นห้างสรรพสินค้าชั้นนำที่มีสาขาอยู่หลายแห่งทั่วประเทศ และอย่างแรกที่เธอพาเขาไปทำคือการไปซื้อเนกไทให้เขา ก่อนจะช็อปปิงสัพเพเหระอยู่พักหนึ่ง แล้วมาจบที่ร้านเครื่องเพชรแบรนด์ดัง
“วงนี้สวยไหม” ใบบัวเอ่ยถามปลายนิ้วเรียวชี้ไปที่แหวนเพชรเรียบง่ายในตู้กระจก
“นั่นมันแหวนผู้ชายไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ไง”
“แล้วจะซื้อไปทำไม ซื้อให้ป๋าเหรอ”
“อืม ยังจำคำถามที่หนูค้างคำตอบเอาไว้ตอนไปทะเลด้วยกันได้ไหม”
“…?” ปืนรบที่ชะงักไปในตอนแรก ก่อนที่ดวงตาจะแปรเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกเมื่อนึกถึงคำถามที่เธอยังไม่ได้ให้คำตอบเขา
“เรามาแต่งงานกันไหม” ใบบัวเอ่ยย้ำอีกครั้งด้วยความหนักแน่นท่ามกลางพนักงานร้านที่แอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความเขินอายที่ต้องมาดูฉากหวานของทั้งสองคน
“ที่รักพูดจริงหรือเล่นเนี่ย”
“พูดจริงๆ เดือนหน้าหนู
