“ไม่ถามแล้วค่ะ ทำงานต่อเถอะ” ฉันที่ครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายก็ไม่กล้าที่จะถามออกไป
คนอะไรซื่อบื้อ หรือจริง ๆ ตั้งใจทำเป็นไม่รู้เรื่อง ต้องใช่แน่ ๆ เขาแกล้งไม่รู้เรื่อง
ในเมื่อฉันอ่อยขนาดนั้น เสือผู้หญิงอย่างเขาจะไม่รู้เรื่องเลยมันเป็นไปไม่ได้ พีชญาว่ามันไม่ใช่!
“หืม อะไรยังไง มีปัญหาอะไรก็บอกเฮียสิ เฮียจะได้ช่วยแก้ เก็บเอาไว้คนเดียวไม่ดีนะรู้ไหม” ไอ้เฮียมันรีบลุกจากเก้าอี้แล้วปรี่เข้ามาประชิดฉัน
เขายกตัวฉันขึ้นวางบนโต๊ะทำงานที่มีเอกสารกองเต็มไปหมด
“หนูไม่มีอะไรแล้วค่ะ” ฉันมองลึกเข้าไปในดวงตาคม ดวงตาที่มีภาพฉันสะท้อนกลับมา
“ไม่มีได้ยังไงในเมื่อหนูทำหน้าจริงจังซะขนาดนั้น มีอะไรก็แชร์กันสิครับ เฮียช่วยหนูได้นะ” เขาลูบที่แก้มเนียนของฉันทั้งสองข้าง พลางสายตาเราก็สบประสานกัน
ทำไมผัวฉันถึงเล่นได้เนียนขนาดนี้นะ ไม่มีความอยากเกิดขึ้นบ้างหรือไง หรือฉันมันไม่เซ็กซี่กันนะ
จะให้คิดว่ามันมีคนอื่น
