สามเดือนต่อมา…
“เออนี่พีช พี่เล่าเรื่องพยาบาลคนนั้นให้พีชฟังรึยัง” พี่จิวเธอเงยหน้าจากหนังสือทำอาหารขึ้นมาเอ่ยถามฉัน
ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านของพี่จิว เพราะไอ้เฮียมีคุยงานกับน้องชายคนที่สี่
ฉันและพี่จิวจึงออกมานั่งเล่นที่สวนหลังบ้านพร้อมกับน้องเคลิ้มที่กำลังอยู่ในวัยหัดเดิน การนั่งสวนหลังบ้านจึงเป็นที่หัดเดินของน้องเคลิ้มได้ดี
“พี่ยังไม่เล่าค่ะ แต่พีชรู้จากคุณธันมาบ้าง แล้วก็เห็นคลิปที่พี่ถ่ายมา” ฉันละสายตาจากน้องเคลิ้มแล้วหันมาตอบพี่จิว
“เอ่อ พอดีพี่ลืมน่ะ ช่วงนี้งานเยอะพี่เลยลืม แล้วนั่ง ๆ อยู่นึกขึ้นมาได้ก็เลยรีบถาม ไม่งั้นจะลืมอีก” เธอรีบอธิบายถึงสาเหตุที่ถามไถ่ เพราะเรื่องมันนานจะครึ่งปีได้แล้วมั้ง
“แต่พีชสงสัยอ่ะค่ะ ขอถามได้ไหมคะ” ฉันทำหน้าจริงจัง และในใจกำลังลุ้นคำตอบจากน้องสะใภ้ของสามี
“สงสัยอะไรอ่ะ ถามได้เลย”
“ถึงกับต้องฆ่าผู้หญิงคนนั้นเลยเหรอคะพี่จิว ในเมื่อเรื่องนี้ไอ้เฮียม
