สองเดือนกับการที่ฉันออกมาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ คอนโดที่ฉันอยู่หรูหราและกว้างมาก ห้องหนึ่งห้องที่คุณป๊าคงคาบอกมันคือหนึ่งห้องก็จริง แต่เป็นหนึ่งห้องของทั้งชั้นที่ฉันอาศัยอยู่ ชั้นที่ฉันอยู่จึงมีฉันแค่คนเดียว
ซึ่งคำขอที่คุณป๊าคงคาได้ขอ ฉันก็เลือกที่จะทำตาม
‘มีชีวิตอยู่ต่อ’
ช่วงเวลาที่ผ่านมา มันเหงา เหงามาก เจ็บปวด ทรมาน ความรู้สึกพยายามต่อสู้กันระหว่างอยากเจอ กับ ไม่อยากเจอ แล้วอย่างหลังก็ชนะมาตลอด เพราะทุกครั้งที่ฉันคิดจะยอมแพ้ แล้วอยากกลับไปกอดเขา ภาพเหตุการณ์ที่ฉันพบเจอตอนนั้นจะย้อนกลับเข้ามาในหัวของฉันทันที
สุดท้ายฉันก็นั่งร้องไห้ และดื่มแอลกอฮอล์คลายเครียด ฉันเริ่มติดการดื่มเพราะเครียด และส่วนหนึ่งคือทำงานอาชีพนี้ ถ้าดื่มไม่เป็นคงจะไม่ดีต่อตัวเองเป็นแน่
ซึ่งเดี๋ยวนี้แอลกอฮอล์มันกลายเป็นอีกหนึ่งสิ่งสำคัญในการขับกล่อมให้ฉันนอนหลับ
“เฮ้ มาเที่ยวไกลขนาดน
