ก็รู้ว่าไม่ควรท้าทาย แต่สุดท้ายฉันก็เลือกที่จะยืนมองวิวทะเล แทนการทำตามคำสั่งที่แสนเอาแต่ใจของเขา
การที่ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ พี่จิวต้องมีส่วนรู้เห็น ไม่งั้นผู้ชายคนนี้จะพาฉันมาแบบนี้ไม่ได้
เฮ้อ… นี่ฉันพลาดใช่ไหม พลาดตั้งแต่ต้นเลยไหมนะ
“เดี๋ยวนี้ไม่เชื่อฟังกันเลยนะ” เขามายืนอยู่ข้างกายฉัน เรายืนห่างกันไม่มาก
“เราเลิกกันแล้ว คุณต้องการอะไรคะ” ฉันเอ่ยถามออกไป เพราะไม่รู้จะหลบหนียังไงถึงจะพ้น บางทีการพูดคุยกันดี ๆ เขาอาจจะพูดรู้เรื่องก็ได้มั้ง
“เราจะไม่มีวันเลิกกัน ที่เฮียให้หนูอยู่คนเดียวเป็นเวลาสองเดือนก็เพื่อให้หนูคลายเครียดผ่อนคลายกับความผิดที่เฮียทำ เฮียไม่เคยคิดจะเลิกกับหนู จะว่าเฮียเห็นแก่ตัวก็ได้นะ” เขาพูดพร้อมกับมองออกไปทางท้องทะเล
“ใช่ คุณเห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวที่สุด แต่ที่คุณพูดมาก็เท่านั้นเพราะยังไงซะ… เราก็หย่ากันแล้ว” ฉันหันไปพูดและทำหน้าทำตาที่เหนือกว่า
ในเมื่อเราหย่ากันแล้ว
