พอวางสายจากคุณป๋า ฉันก็ถึงกับต้องกลุมขมับไว้อาลัยให้กับตัวเอง นี่ฉันเผลอทำตัวน่าอายแบบนั้นไปได้ยังไงเนี่ย ท้องอยู่ด้วย บ้าจริง!!
ฉันรีบลุกขึ้นสวมใส่ชุดคลุมท้องเหมือนเดิม
ไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดเข้ามาทำเอาฉันสะดุ้งตกใจ และรีบก้มหน้าลงเพราะว่าอายสิ่งที่ตัวเองพึ่งทำไป
คุณป๋า “ทำไมรีบใส่เสื้อผ้า หื้มม...” คุณป๋าเดินตรงมาที่ฉันที่กำลังนั่งอยู่ตรงปลายเตียง
มือหนาของคุณป๋าลูบไล้ขาของฉันไปมา ก่อนที่คุณป๋าจะเลื่อนมือลงไปถกชุดคลุมท้องขึ้นมาจนถึงขาอ่อนของฉัน
ฉัน “คุณป๋า ยะ....”
คุณป๋า “อ่อยป๋าเองไม่ใช่หรอ ไหนหิวป๋าไง มาให้กินแล้วนี่ไง กินสิ” คุณป๋ายิ้มมุมปาก พร้อมกับทำหน้าเซ็กซี่
ฉัน “มันเป็นฮอร์โมนคนท้องต่างหาก หนูไม่ได้ทำ”
คุณป๋า “จริงหรอ หื้ม...”
ฉัน “อื้อ คุณป๋าคะ” ฉันรรบท้วงคุณป๋าและรั้งมือของคุณป๋าเอาไว้เพราะคุณป๋ากำลังจะล้วงเข้าไหตรงหว่างขาของฉัน
คุณป๋า “รับผิดชอบเลยนะ”
