ทำบุญ

เช้าวันรุ่งขึ้นอวิกาและพีรยาลุกขึ้นมาแต่งตัวแต่เช้า พีรยาเลือกทำผมแบบเกล้ามวยสูงเรียบๆ แต่งหน้าไม่จัดมากเพราะเป็นงานกลางวัน ส่วนชุดที่เธอได้มาจากร้านคุณนงเมื่อวานเป็นชุดมินิเดรสสีเทาเปิดหลัง มีเกาะอกในตัว ด้านหน้าตีเกล็ดเน้นทรวดทรงองค์เอวดูเรียบแต่หรูไปในตัว “โห..มด ด้านหน้าดูเรียบร้อยมาก แต่เว้าหลังเกือบถึงเอวแน่ะ” อวิกาจับตัวเพื่อนหมุน ยิ่งพีรยาเก็บผมหมดเปิดให้เห็นลำคอระหง รับกับแผ่นหลังนวลเนียนแบบสาวเหนือยิ่งดูเซ็กซี่เล็กๆ แบบที่เจ้าตัวตั้งใจ “สวยมะ เห็นละชอบเลยชุดนี้ สวยกำลังดี” พีรยาปลื้มกับชุดนี้ “สวย แต่พี่ช้างเห็นยัง” อวิกาถามถึงเจ้าของเงินที่เปย์ชุดสวยให้ “เห็นสิ เขาเป็นคนหิ้วชุดมาให้เองนี่” พีรยาตอบ อวิกาจึงไม่ติดใจอะไร “ไปกันเถอะ” พีรยากล่าวชวนวันนี้พวกเธอไปกันเอง ป่านนี้เจ้าสาวคงรอแล้ว เมื่อไปถึงบ้านงานพระพายและนาวินมาถึงแล้วตั้งแต่เช้ามืด ทั้งหมดจึงนั่งโต๊ะเดียวกันนภดาร