พีรยาลืมตาตื่นในตอนเช้า เธอเงยหน้าขึ้นชนกับคางของคนที่กอดเธออยู่
“พี่ช้างทำไมไม่ไปนอนที่ของพี่” หญิงสาวโวย
“นอนแล้ว นอนไม่หลับพี่ฝันร้ายด้วย”
“ตกลงพี่ช้างจะนอนไม่หลับหรือจะฝันร้ายกันแน่คะ นอนไม่หลับแล้วฝันได้ด้วยเหรอ” พีรยาทั้งโมโหทั้งขำ
“พี่นอนไม่หลับตอนหัวค่ำมาหลับตอนตีสอง พอหลับก็ฝันว่ามดบอกว่าจะไม่แต่งงานกับพี่จะหนีไปบวชชีไง” เขาแกล้งพูด
หญิงสาวหัวเราะคิกคัก เธอลุกขึ้นจากที่นอนไปเข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัว เมื่อแต่งตัวเสร็จไอยเรศจึงไปทำธุระของเขาบ้าง พีรยาโทรเข้าบริษัทขอลาป่วย 1 วัน
สองหนุ่มสาวออกจากห้องพักด้วยท่าทีชื่นมื่น ทั้งคู่แวะทานอาหารเช้าก่อนเดินทางกลับ
“มดโทรไปลางานรึยังจ๊ะ” ไอยเรศถามคนรัก
“ลาแล้วค่ะ ลาป่วยหนึ่งวัน” หญิงสาวตอบในขณะที่กำลังจะตักโจ๊กเข้าปาก
“ลาวันเดียวเหรอ พี่ว่าจะชวนมดไปเที่ยวดอยแม่สลองอยู่เลย” เขาทำท่าเสียดาย
“ลาป่วยถ้าสองวันต้องมีใบรับรองแพทย์ค่ะ” เธ
