เพียงฤดีขึ้นผ่านหน้าเค้าน์เตอร์และมายืนรอที่ลิฟต์ของพนักงานแต่ก็ได้ยินเสียงนินทามาเป็นระยะเธอชินแล้วเพราะตั้งแต่อยู่แผนกบัญชีก็โดนมาตลอด
“ดูสิ อยู่ดีๆ ก็ได้เลื่อนตำแหน่งไม่รู้ใช้อะไรไต่”
อิงวราแผนกงานแผนกบัญชีเช่นเดียวกับหญิงสาว ที่ไม่ชอบหน้าเพียงฤดีเพราะว่าหญิงสาวนั้นสวยกว่าทำงานเด่นมีแต่หนุ่มตามมาขายขนมจีบ
“คงไม่ได้ใช้เต้าไต่ขึ้นมาหรอกนะ” พนักงานอีกคนก็พูดขึ้นมาด้วยความอิจฉาเข้ามาทำงานแค่ไม่กี่ปีก็ได้เลื่อนขั้นเสียแล้ว สวยขนาดนี้ก็ไม่แปลก
“หนูดี ไม่ได้เจอกันนานเราไปกินข้าวกัน” กันติมาแสร้งทำเป็นเดินผ่านสองคนนั้นมาและมาหยุดอยู่ที่หน้าหญิงสาว
“งั้นตอนเที่ยงเราไปกินข้าวด้วยกัน” เพียงฤดีส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตรแต่ก็รู้ว่าในใจเพื่อนคนนี้คิดอะไรอยู่ แต่ในเมื่อกันติมายังไม่สร้างความเดือดร้อนอะไรให้
“ดีๆ งั้นเกรชจะได้ชวนพี่กันมาด้วย” กันติมายิ้มอย่างพึงพอใจเพราะจะได้เอาชื่อเพียงฤดีไปอ้างให้
