บทที่ 2 เราลองคบกันดูไหม

เพียงฤดียังคงขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำเพราะยังไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม หญิงสาวมองดูตัวเองผ่านหน้ากระจกรอยรักมีอยู่ทั่วตัวพร้อมกับเหตุการณ์ที่ค่อยๆ ไหลเข้ามาในโสตประสาท “อ๊ะ อ่าส์ ดูดนมให้หน่อยค่ะ” ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกแต่ด้วยฤทธิ์ยาทำให้เพียงฤดีกล้าที่จะแสดงออก เมื่อคิดถึงตรงนี้แล้วทำให้หญิงสาวแปลกใจเพราะเมื่อคืนเอกินเหล้าเข้าไปนิดเดียวทำไมถึงเมาไม่ได้สติขนาดนั้น ก๊อก ก๊อก ก๊อก “จะอยู่ในนั้นถึงเย็นเลยหรือไง ออกมาคุยกันหน่อย” เพียงฤดีไม่มีทางเลือกจึงยอมออกมาจากห้องน้ำบนร่างกายมีเพียงผ้าเช็ดตัวหุ้มกายไว้ ถึงแม้จะอายแค่ไหนก็ตาม พระรามเห็นแบบนั้นจึงเอาเสื้อเชิ้ตของตัวเองให้หญิงสาวได้สวมใส่เพื่อรอชุดที่ชายหนุ่มให้แม่บ้านนำไปซัก “จะไปไหน” “หนูดีไม่อยากเจอหน้าพี่รามค่ะ” หญิงสาวพูดความจริงออกไปเพราะรู้สึกประหม่าไม่น้อยที่ต้องอยู่ด้วยกันสองต่อสอง “นั่งลงซะ แล้วฟังพี่พูด” ทีเมื่อคืนร้องขอให้เขาช่วยพอมาตอนนี้กลับกลัวเขา พระรามบ่นออกมาในใจพร้อมกับแอบมองร่องอกที่โผล่พ้นสาบเสื้อออกมา “ระ รีบพูดสิคะ” “พี่จะรับผิดชอบหนูดี”พระรามพูดความต้องการของตัวเองออกไปและรอดูปฏิกิริยาของหญิงสาวตรงหน้าแต่ก้พบแต่ความว่างเปล่า “รับผิดชอบ พี่รามจะรับผิดชอบยังไงคะ” เพราะความบริสุทธิ์ก็ไม่สามารถเรียกคืนมาได้ “แต่งงานกับพี่” “พี่รามพูดบ้าอะไร!” การแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ที่จะคิดแต่งก็แต่งได้แค่นอนด้วยกันแค่ครั้งเดียวไม่ต้องเอาการแต่งงานมาผูกมัดก็ได้ “พี่พูดจริงก้เราได้กันแล้ว” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังเขาอายุไม่ใช่น้อยๆแล้วที่จะมาล้อเล่นเรื่องแบบนี้ “แต่หนูดีไม่ต้องการเราก็แค่ทำเป็นลืมๆ มันไป” หญิงสาวทำเป็นพูดเสียงแข็งแต่ภายในใจกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะไม่คิดว่าเรื่องจะมาไกลขนาดนี้ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของหนูดี” “พี่นอนกับใครแล้วรับผิดชอบแบบนี้หรือเปล่าคะ หนูดีว่าพี่ต้องรับผิดชอบเป็นสิบคนแล้วมั้ง” เพราะได้ยินข่าวคราวของพระรามเป็นประจำว่าชายหนุ่มก็ควงผู้หยิงไม่ซ้ำหน้า “หนูดี! อย่ามาดูถูกพี่นะ” เพียงฤดีไม่ใช่ผู้หญิงของเขาอันนี้ยอมรับ แต่หญิงสาวก้เป็นคนแรกที่เขารู้สึกดีด้วยและรู้สึกดีมานานแล้ว “หนูดีไม่พร้อมจะแต่งงานค่ะ เรื่องเมื่อคืนเราก็ลืมมันไปเถอะค่ะหนูดีไม่ถือ” “แต่พี่ถือ” ใครจะยอมปล่อยหญิงสาวไปเขาหมายปองมานานหลายปีได้โอกาสแล้วก็ต้องรีบคว้าไว้ “เอาอย่างนี้ เราลองมาคบกันดุไหมสัก เดือน ถ้าไปกันไม่รอดก็ค่อยว่ากันอีกที” พระรามพยายามที่จะหาทางออกเพื่อให้หญิงสาวสบายใจพอถึงตอนนั้นใครมันจะโง่ยอมปล่อยไป “หนูดีขอคิดดูก่อนนะคะ” “ได้สิ พี่ให้เวลาแค่ นาที” “ นาที ใครจะไปตัดสินใจได้ค่ะ” เพียงฤดีพูดออกมาแค่หายใจก็หมดเวลาคิดแล้วไม่คิดว่าพระรามจะเจ้าเล่ห์ขนาดนี้ “พี่นับ 1-” ชายหนุ่มจ้องมองหญิงสาวเพื่อรอคำตอบนี่ไม่ใช่การขอคบแต่เป็นการมัดมือชกต่างหาก “กะ ก็ได้ค่ะแค่ เดือนเท่านั้นนะ” เพียงฤดีจึงรีบหลบสายตาของพระราม จู่ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์ของพระรามดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มต้องรีบออกไปรับสาย เมื่อพ้นประตูห้องออกมาแล้วพระรามจึงกดรับสายเขาไม่มีเวลาไร้สาระอะไรที่จะมาพูดคุยกับปลายสาย และดูเหมือนว่าปลายสายจะเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง “รามทำไมไม่รับสายแอนเลย” “แอน เราเลิกกันแล้วนะ” “ทำไมรามตัดใจง่ายจัง หรือมีคนอื่นมาแทนที่แอน” “ผมบอกไปแล้วนะถ้าคุณยังสนุกก็เชิญใช้ชีวิตตามสบาย” พระรามตัดสายทิ้ง แอน หรือ แอนนา ผู้หญิงที่เขาลองคบหาดูใจมาสักระยะหนึ่งซึ่งไม่นานมากแต่ก็เข้ากันไม่ได้จนชายหนุ่มต้องเป็นฝ่ายตัดความสัมพันธ์ เพียงฤดีแต่งตัวเสร็จและให้พระรามมาส่งที่คอนโดของตัวเองในเมื่อคุยกันลงตัวแล้วเรื่องในอนาคตก็คงต้องปล่อยไป แค่อยู่ใกล้ชายหนุ่มหัวใจก็แทบจะทะลุออกมา บริษัทของพระราม ตัดมาที่ปัจจุบันพระรามตื่นขึ้นมาในช่วงเช้าด้วยอาการปวดหัวเป็นอย่างมากเพราะเมื่อคืนโดนเพื่อนบังคับให้ดื่มเหล้าอย่างหนัก มือหนาจึงกดดูข้อความของเพียงฤดีและรีบโทรกลับทันที “หนูดี” “เมื่อคืนฉลองหนักไปเหรอคะ” “ขอโทษครับ พี่เมาหนักไปหน่อยเย็นนี้เราไปดินเนอร์กันนะ หนูดีวันนี้วันสำคัญนะพี่รอการตัดสินใจอยู่” ซึ่งวันนี้เป็นวันครบรอบสามเดือนตามที่ทั้งสองคนตกลงกันเอาไว้พระรามเองก็กลัวว่าเพียงฤดีจะปฏิเสธแต่เขาก็มีแผนสำรองสำหรับเรื่องนี้อยู่แล้ว “หนูดีไม่ลืมค่ะ” พระรามวางสายไปและกดอ่านข้อความของเลขาคนสนิทที่ส่งเข้ามารัวๆ จนต้องรีบเปิดอ่านซึ่งไม่พ้นเรื่องนี้ชายหนุ่มเริ่มจะเบื่อหน่ายขึ้นมาแล้ว “นายรีบมาบริษัทเดี๋ยวนี้ก่อนที่ฉันจะจับโยนนางมารร้ายออกไปจากห้อง” อมร หรือ อาร์ต เพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งเลขาส่งข้อความมาว่าหรือเกือบจะด่าชายหนุ่มมากกว่า พระรามต้องรีบแต่งตัวเข้าบริษัทในทันที “ราม!” แอนนาไม่ยอมรามือง่ายๆ แม้จะรู้ว่าตอนนี้ชายหนุ่มมีคนใหม่แล้วก็ตามก็เพราะเธอหลงผิดไปชั่วขณะที่เห็นก้อนกรวดเป็นเพชรเม็ดงามทำให้ต้องเสียพระรามไป “คุณมาทำอะไร” พระรามไม่สบอารมณ์เท่าไรนักเพราะเวลาของเขามีค่ามากกว่านี้ “แอนเสียใจค่ะ ให้โอกาสแอนได้ไหม” หญิงสาวแสร้งบีบน้ำตาเพื่อให้พระรามสงสารแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะสายตาที่ดูถูกดูแคลน “ให้โอกาสคุณโดยให้ผมไปเลิกกับคนรักอย่างนั้นเหรอ” “เอ่อ แต่คุณเลิกกับแอนไม่กี่วันก็ไปคบกันแล้วหรือว่าคุณนอกใจแอน” แอนนารีบหาข้อแก้ตัวเพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นคนผิด เลิกกันไม่กี่วันก็เห็นพระรามเปิดตัวคนใหม่ทันที “หึ! เลิกกัน 1 นาที ก็คือเลิกกันมีใหม่ไม่เห็นจะแปลก” เพียงฤดีแค่เข้ามาในช่วงเวลาที่เขาเลิกกับแอนนาพอดี “แต่คนที่มีแฟนอยู่แล้วแต่ยังไปเอากับคนอื่นเขาเรียกว่าอะไร” พระรามย้อนกลับมาถามแอนนาที่นั่งหน้าซีดอยู่เพราะเขาจับได้ตอนที่หญิงสาวมีข่าวออกมา “แอนผิดไปแล้วค่ะ ฮึก!” “คุณอย่ามาตามราวีผมเลย ผมไม่มีวันกลับไปหรอกเรื่องของเรามันจบไปนานแล้ว” พระรามก็มีส่วนผิดที่รู้ทั้งรู้ว่าไม่ได้รักหญิงสาวแต่ก็ฝืนที่จะคบต่อ “คุณรักมันมากเหรอคะ” แอนนารู้สึกอิจฉาขึ้นมาเพราะเคยเห็นชายหนุ่มกับคนใหม่ไปทานข้าวด้วยกันสีหน้าพระรามดูมีความสุขและยิ้มตลอดเวลา แต่ตอนที่อยู่กับเธอกลับไม่เคยเห็นรอยยิ้มนั้นเลย “คุณเรียกใครว่ามัน!” พระรามแทบอยากจะเข้าไปหักคอหญิงสาวที่เริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง “ไอ้อาร์ต!” “ครับเจ้านาย” อมรรีบเข้ามาทันทีเมื่อได้ยินเสียงตะโกนของเจ้านายหนุ่มที่ดังออกมาจากห้องทำงาน “ส่งแขกด้วย” “ครับ เชิญครับคุณแอนนา” อมรเชิญหญิงสาวออกจากห้องอย่างสุภาพ “แล้วคุณจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับแอน” ทิ้งสาวเดินออกไปด้วยแววตาที่ริษยาเรื่องมันไม่จบแค่นี้แน่ เธอต้องรีบตามสืบเรื่องราวของคนใหม่ของพระราม “เรื่องที่ให้ทำไปถึงไหนแล้ว” “เรียบร้อยครับผมออกจดหมายมาแล้ว” เรื่องที่ว่าคือย้ายตำแหน่งงานของ เพียงฤดี โดยจะให้หญิงสาวมาเป็นผู้ช่วยของอมรเขาไม่สามารถปล่อยให้เพียงฤดีอยู่ไกลหูไกลตาได้ถึงแม้จะทำงานอยู่ที่บริษัทของเขา “ดีมาก” “ถ้าหนูดีไม่ยอมละครับ” “อันนั้นไม่ใช่หน้าที่ของนาย” เพียงฤดีแค่รู้ว่าทำงานที่บริษัทของเขาก็ตกใจแทบแย่แล้วครั้งนี้เล่นโดนย้ายตำแหน่งงานคงไม่พอใจ เพราะเขาเตรียมทุกอย่างไว้คืนนี้เขาก็พอจะรู้คำตอบจากปากของหญิงสาวบ้างแล้ว “หนูดีนี้น่ารักจังเลยนะครับ” อมรพูดไปชมไปเพราะผู้ชายเกือบทั้งบริษัทก็ตามจีบหญิงสาวตลอดเรียกได้ว่าคู่แข่งของพระรามเยอะแยะไปหมด “ของฉัน!” พระรามไม่ชอบนักที่มีคนมาชมหญิงสาวต่อหน้าเพียงฤดีสวยน่ารักอันนี้เขารู้แต่หญิงสาวเป็นของเขา เขาชมได้คนเดียว “เย็นนี้ขอให้สมหวังนะ อย่างร้องไห้ขี้มูกโป่งไปฟ้องแม่ก็แล้วกัน” “ไอ้อาร์ต!” อมรวิ่งออกจากห้องไปทำให้พระรามรู้สึกหัวเสียไม่น้อยถ้าเย็นนี้เพียงฤดีคิดจะไปจากเขาคืนนั้นแอบเสกเด็กเขาท้องก็ดีจะได้ไม่ต้องคิดไปจากเขาอีก