เพียงฤดีตื่นขึ้นมาล้างเนื้อล้างตัวแต่แต่งตัวเพื่อที่จะออกไปหาอะไรกินตอนนี้ก็บ่ายโมงแล้ว พระรามก็ชอบรังแกเธอจริงๆ หากรู้แบบนี้ไม่มาหาดีกว่า
“ตื่นแล้วเหรอครับ” พระรามส่งยิ้มให้หญิงสาวทันทีเขารู้ว่าหญิงสาวต้องหิวเลยสั่งอาหารมาไว้รอ
“พี่สั่งข้าวขึ้นมาแล้ว หนูดีกินก่อนนะค่อยกลับ” เพียงฤดีพยักหน้าตอบรับและนั่งลงที่โต๊ะประชุมซึ่งเป็นอาหารง่ายๆ ที่หญิงสาวชอบ กะเพราหมูกรอบโปะด้วยไข่ดาวสุกๆ นั่นคือสวรรค์แล้ว
“พี่รามอยากจะพูดอะไรกับหนูดีคะ” เมื่อเห็นชายหนุ่มกินอิ่มแล้วอยากจะพูดอะไรออกมา
“พี่อยากให้หนูดีลาออก ไม่ใช่อะไรแต่พี่อยากให้หนูดีเป็นแม่บ้านให้พี่ก็พอ” พระรามพูดออกมาเพราะอยากให้หญิงสาวได้พักผ่อนได้เต็มที่
“ถ้าพี่รามต้องการแบบนั้นหนูดีก็ไม่ขัดค่ะ” เพียงฤดีตอบอย่างว่าง่ายดีเสียดีเพราะจะได้ไม่ต้องตื่นเช้าแต่มีสิ่งหนึ่งที่หญิงสาวอยากทำมากที่สุด
“หนูดีพูดจริงใช่ไหม”
“พี่รามต้องเปิดร้านกาแฟให้
