แผ่นดินหันไปพูดกับภูพิงค์ เมื่อเห็นว่าดึกมากแล้ว แถมทั้งทับทิมและภูพิงค์ก็ดูเหมือนว่าจะเมาแล้วด้วย
"น้องพิ้งค์ครับ จะเที่ยงคืนแล้วนะครับ จะกลับหรือยัง"
"กลับค่ะกลับ พิ้งค์รับปากคุณพ่อไว้แล้ว ว่าจะกลับไม่เกินเที่ยงคืน แล้วพี่แหวนกับพี่ทับทิมจะกลับด้วยกันมั้ยคะ" ภูพิงค์พยักหน้ารับทันที พร้อมกับถามอีกสองสาวร่วมโต๊ะ
"พี่ก็ว่าจะกลับเหมือนกัน แล้วนี่จะกลับยังไง พิ้งค์ดื่มไปเยอะเหมือนกันนะ" แหวนถามภูพิงค์ที่หน้าแดงระเรื่อเพราะดื่มไปหลายแก้ว ส่วนทับทิมนั้นไม่ต้องพูดถึง เมาจนจะหลับคาโต๊ะไปแล้ว
"พิ้งค์ขับรถมาค่ะ เดี๋ยวพิ้งค์ขับกลับได้ค่ะ พิ้งค์ไม่เมาาาา" คนไม่เมาตอบกลับมาแล้วส่ายหน้าไปมาพร้อมกับยิ้มหวานออกมา
"ดูสภาพ นี่นะไม่เมา ทำไงล่ะทีนี้" แหวนส่ายหัวให้กับสภาพของลูกน้องคนสวย
"ไม่เป็นไรครับพี่แหวน พี่แหวนกลับเถอะครับ ทางนี้เดี๋ยวผมจัดการเองครับ" แผ่นดินตอบออกไปด้วยมาดของเด็กเนิร์ดใสซื่อ
"งั
