หลังจากส่งครอบครัวของแฟนหนุ่มเสร็จ ภูพิงค์ก็เดินเข้ามาในบ้านโดยที่มีพลอยดาวและภูรอคุยอยู่
"ส่งพี่เขาเสร็จแล้วเหรอลูก หนูหายโกรธพี่เขาแล้วใช่มั้ย ยิ้มแฉ่งมาเชียวนะ" พลอยดาวแซวลูกสาวที่เดินยิ้มเข้ามา
"ค่ะแม่" ภูพิงค์ยิ้มแล้วเดินมานั่งกอดแม่อย่างออดอ้อน
"แต่พ่อยังโกรธอยู่นะ ที่หนูปิดบังพ่อแบบนี้" ภูพูดอย่างไม่พอใจ
"พี่ภู ถ้าพี่ภูยังพูดแบบนี้ เราก็ไม่ต้องมาคุยกัน" พูดจบพลอยดาวก็เดินหนีไปขึ้นไปข้างบนทันที
"อ้าว กลายเป็นพ่อผิดเหรอเนี่ย" ภูที่เห็นแบบนั้นก็ทำหน้างงทันที
"พิ้งค์ว่าพ่อรีบไปง้อแม่ดีกว่าค่ะ งอนเดินหนีไปแล้ว" ภูพิงค์บอกกับพ่อของเธอ ทั้ง ๆ ที่เธอรู้ว่าแม่ไม่ได้งอนหรอก แต่แกล้งโกรธเพื่อให้พ่อง้อเท่านั้นเอง และเพื่อที่จะช่วยไม่ให้เธอโดนดุ
"โอเค ๆ งั้นพ่อไปง้อแม่ของเราก่อน แต่ยังไงพ่อก็งอนเราอยู่" พูดจบภูก็รีบเดินตามพลอยดาวขึ้นไปข้างบนทันที
เมื่อพ่อกับแม่ขึ้นไปง้อกันข้างบนแล้ว ภูพิ
