หนึ่งเดือนผ่านไป...
การทำงานของภูพิงค์กับแผ่นดิน ผ่านไปได้ด้วยดี เพราะถึงแม้ว่าทับทิมจะมีนิสัยอย่างนั้น แต่ถ้าเป็นเรื่องงานเธอจะแยกแยะได้เสมอ ทำให้การทำงานไม่มีปัญหาเกิดขึ้น
"เด็ก ๆ พี่มีข่าวดีมาบอก" แหวนเดินยิ้มร่าเข้ามาหาทั้งสามคนที่อยู่ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์
"ข่าวดีอะไรคะพี่แหวน" ทับทิมรีบเสนอหน้าไปถามทันที
"ข่าวดีเรื่องอะไรคะพี่แหวน ตื่นเต้นจัง" ภูพิงค์ก็ถามออกมาด้วยดวงตาเป็นประกาย
"เดือนนี้เราขายงานได้เยอะมาก มีลูกค้าเข้ามาจองคิวถึงสิ้นปี ทำกำไรได้เยอะ ทางผู้บริหารจึงมอบรางวัลพิเศษให้พวกเรา" แหวนยังคงพูดอธิบายด้วยรอยยิ้ม
"อะไรคะ ขึ้นเงินเดือนเหรอคะ" ทับทิมถามขึ้นอีกครั้งด้วยความหวัง
"ไม่ใช่จ้ะ" แหวนตอบพร้อมกับรอยยิ้ม
"รางวัลอะไรคะ" ภูพิงค์ถามขึ้นบ้าง
"สองสาวอยากรู้ แล้วดินไม่อยากรู้เหรอว่าข่าวดีคืออะไร" แหวนหันไปถามชายหนุ่มคนเดียวในแผนกที่ยืนฟังนิ่ง ๆ
"อยากรู้ครับ ผมรอฟั
