น้ำฟ้าเดินออกมาตรงไปที่บ้านพักของดนัย เพียงไม่นานก็มาถึงบ้านของดนัย
น้ำฟ้าเดินเข้าไป มีเพียงไฟสลัวๆเปิดในบ้าน เธอกวาดตาไปทั่วบ้านเพื่อมองหาดนัย สายตาไปหยุดอยู่ที่โซฟาตัวยาว ดนัยกำลังนั่งดื่มเหล้าอยู่คนเดียว
" ไหนบอกว่าปวดหัวไง ปวดหัวแต่มานั่งดื่มเหล้าเนี่ยนะมันคงจะช่วยได้หรอก "
ดนัยตวัดสายตามอง
" ยุ่ง "
" พี่เพชรให้เอาอาหารมาให้ แล้วนี่ ยาแก้ปวด "
" เหอะ "
น้ำเสียงฟังดูเหมือนประชดประชันยังไงไม่รู้
" เสร็จธุระของฉันแล้ว ไปละ "
แต่ก่อนที่น้ำฟ้าจะทันได้เดินออกไป ก็ถูกกระชากอย่างแรงจนล้มลงไปบนตักของดนัย และก่อนที่หญิงสาวจะได้ร้อง ปากของเธอก็ถูกปิดด้วยปากของใครคนนั้น ....
น้ำฟ้าตาเบิกโพลง สติหลุดลอย เมื่อได้สติเธอทำได้เพียงพยายามผลักอกเขาแต่เขาแทบจะไม่กระดิกหญิงสาวจึงพยายามส่ายหน้าหนี เขาจึงกดท้ายทอยของหญิงสาวไว้ ดนัยจูบเคล้าคลึง ดูดดึงขบเม้มอย่างบ้าคลั่ง เมื่อความดุดันในตอนแรกแปรเปลี
