เช้าวันทำงาน
น้ำฟ้าเดินลงมาเพื่อจะไปทำงาน เจอกับคุณมุกดาที่ลงมาเดินรับแดดยามเช้า
" ลูกฟ้า จะไปทำงานแล้วเหรอ "
" ค่ะคุณแม่ "
" อ้าว แล้วรถลูกล่ะ "
ผู้เป็นแม่ถามอย่างแปลกใจเพราะพึ่งสังเกตว่ารถลูกสาวไม่ได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถ
" คือ ฟ้าฝากเพื่อนที่ผับไว้น่ะค่ะ พอดีเมาขับกลับไม่ไหว "
น้ำฟ้าจำต้องโหกผู้เป็นแม่เพราะไม่อยากให้ผู้เป็นแม่ต้องคอยเป็นห่วง
" แล้วกลับมายังไงลูก "
น้ำฟ้าอึกอัก
" คือ เพื่อนมาส่งค่ะ "
" แล้วลูกจะไปทำงานยังไงล่ะ "
แทนคำตอบดนัยขับรถเข้ามาจอดตรงหน้าจากนั้นเดินลงมาทักทายคุณมุกดา
" สวัสดีครับคุณน้า "
" คุณดนัยทำไมมาแต่เช้าเลยคะ "
" ผมมารับน้ำฟ้าไปทำงานครับ "
" มารับเหรอคะ ? "
คุณมุกดามองลูกสาวทีมองดนัยทีสลับกันไป รู้สึกแปลกใจไม่น้อย
น้ำฟ้ากระอักกระอ่วนใจเพราะน้ำฟ้าไม่เคยเล่าอะไรให้พ่อกับแม่ฟังเลย
" เอ่อ ไปกันดีกว่านะคะท่านรอง เดี๋ยวจะสาย "
" หือ .... ? "
ดนั
