เกือบเที่ยงคืน หลังกิจกรรมบนเตียงผ่านไปไม่นาน คนข้างๆภูผาหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ภูผานอนมองร่างบางที่กำลังหลับไหลอย่างไร้เดียงสาอยู่ในอ้อมกอดของเขา เขานอนมองใบหน้าสวยไร้ที่ตินี้อย่างหลงไหล ยิ้มอย่างมีความสุข หลายปีแล้วที่เขาไม่รู้สึกแบบนี้ หลายปีแล้วที่เขาไม่มีความสุขแบบนี้ ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในไร่ภูผา เธอทำให้เขาอยากลองเปิดใจอีกครั้ง แม้ว่ารักครั้งแรกมันจะสร้างรอยแผลลึกจนเขาแทบจะเอาชีวิตไม่รอด แต่ไม่รู้ทำไมเขาจึงมั่นใจว่าครั้งนี้จะไม่เหมือนครั้งแรก และน้ำเพชรจะไม่เป็นเหมือนปิ่นมุก อดีตคนรักของเขา ที่ทิ้งเขาเพราะเห็นแก่เงิน ภูผานอนกอดร่างบางด้วยความรักใคร่หวงแหน และหลับตามเธอไปด้วยหัวใจที่เต็มอิ่มไปด้วยความสุขอีกครั้ง จนกระทั่งเช้าวันใหม่ น้ำเพชรสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะวันนี้เธอตื่นสาย และพบว่าคนที่รังแกเธอตั้งแต่เมื่อวานไม่ได้นอนอยู่ข้างๆ น้ำเพชรรีบอาบน้ำแต่งตัวและรีบวิ่งลงมาข้างล่า

