น้ำฟ้าอมยิ้ม แววตาซุกซนจนดนัยอดเอ็นดูไม่ได้
" ก็ไม่มีอะไรนี่คะ ก็แค่ ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นก็ถึงตัว "
น้ำฟ้ายิ้มแฉ่ง แต่ดนัยเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้หรี่ตามองอย่างคาดคั้น
" เล่ามา "
น้ำฟ้ายิ้ม
" ก็แค่บังเอิญว่าผับนั้นน่ะ เป็นของเพื่อนฉัน "
" ใคร ? อย่าบอกนะว่านายโบ๊ทนั่น "
น้ำฟ้ายิ้มขำ พยักหน้า ครอบครัวโบ๊ท เป็นเจ้าของผับนั้น ตอนเรียนมหา'ลัยเธอเองก็เคยไปเที่ยวที่ผับบ่อยๆ
วันนั้นพอดนัยบอกว่าคุณเมยาวีนัดที่ผับเพื่อนเธอ เธอก็เลยให้เพื่อนช่วยสังเกตการณ์ พร้อมย้ำว่าอะไรที่ไม่ชอบมาพากลให้โบ๊ทจัดการได้เลย เพราะน้ำฟ้ารู้สึกว่าเมยาวีไม่น่าจะใจดีกับเธอขนาดนี้ การชวนไปที่แบบนั้นมันต้องมีจุดประสงค์อะไรซักอย่าง
โบ๊ทได้ฟังน้ำฟ้าเล่า ความเป็นห่วงเพื่อนจึงสั่งพนักงานให้จับตาดูเมยาวีไว้ พนักงานพอรู้เรื่องแผนการของเมยาวีจึงไปรายงานโบ๊ท แผนคือเมยาวีตั้งใจวางยาน้ำฟ้าเพื่อส่งน้ำฟ้าไปที่ห้องที่ภูดิศกับ
