ใจเสียแต่ยังมีหวัง

1370 คำ

หลังจากวางสายจากดนัย เมยาวีหันไปมองน้ำฟ้าที่แกล้งหลับ เธอได้ยินทุกอย่าง และกำลังหาจังหวะหนี ในขณะที่เมยาวีสาวเท้าก้าวเข้าหาร่างที่นอนนิ่งอย่างช้าๆ " รอให้มึงตื่นก่อน กูจะให้ลูกน้องกูดูแลมึงอย่างดี รับรองเลยว่ามึงจะลืมคุณนัยไปเลย ฮ่าฮ่าฮ่า " เมยาวีหัวเราะอย่างสะใจ เมื่อคิดว่าดนัยจะรู้สึกยังไง ถ้ารู้ว่าผู้หญิงที่ตัวเองรัก มีผัวเพิ่มอีก 3 คน น้ำฟ้าได้ยินอย่างนั้น พยายามข่มตาให้หลับไว้โดยพยายามไม่ให้เมยาวีรู้ว่าเธอฟื้นนานแล้ว เมยาวีเดินลงไปข้างล่าง ปิดประตูโดยไม่ลืมที่จะสั่งให้ลูกน้องเฝ้าหน้าห้องไว้ให้ดี เมยาวีออกไปดูสถานะการณ์รอบๆ โดยมีลูกน้องคอยรายงาน จนกระทั่งเมยาวีออกไปแล้ว น้ำฟ้าจึงลืมตาขึ้นมา พยายามแก้มัดที่ข้อมือ แต่เชือกถูกมัดแน่นหนา น้ำฟ้าสำรวจดูภายในห้องพบเศษกระจกที่แตก จึงค่อยๆกระดึ๊บใช้เท้าเขี่ยเข้าหาตัว แล้วกลับมาอยู่ที่เดิม เผื่อมันมาจะได้แกล้งหลับทัน น้ำฟ้าพยายามสอดเศษแ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม