“พี่ยอมพูดกับฉันแล้วเหรอคะ” ฉันจ้องมองเขาพูดออกไปตรง ๆ ยังไงซะฉันก็ไม่ชอบความอึดอัดแบบนี้เท่าไหร่ ถ้าได้พูดจนเคลียร์มันคงดีกว่า
“ก็จะให้พูดอะไรเล่า ก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกันไม่ใช่รึไง” สีหน้าเขาจริงจังอีกครั้ง นั่นจึงทำให้ฉันรู้ว่าเขาเก็บคำพูดฉันไปคิดมากแค่ไหน แต่ฉันก็สงสัยอยู่ดีทั้งที่ความสัมพันธ์ของเราเป็นแค่ข้อตกลงตามสัญญาเท่านั้น ซึ่งฉันก็พูดมันถูกต้องแล้วนี่นา
“แต่พี่เล่นไม่คุยกับฉันสักนิด ถามก็ไม่ตอบมันน่าหงุดหงิดอะ”
“...” เขาไม่พูดอะไร กลับยืนขึ้นกอดอกมองฉันและจ้องเรือนร่างกันอย่างไม่ปิดบัง
“พี่จ้องฉันทำไมเนี่ย”
“นึกไงกล้าใส่ชุดนี้ข้างนอก”
“ยัยนีนบังคับน่ะ อีกอย่างก็ไม่มีใครนอกจากพวกเราอยู่แล้ว”
“ฮึ...ทั้งที่เมื่อกี้บอกว่ามีคนนอกอยู่เองแท้ ๆ กูจะบ้า...เอาเถอะลุกขึ้น แดดตรงนี้มันแรงมากแล้ว ถึงจะทาครีมกันแดดผิวก็ไหม้อยู่ดี”
ใบหน้านิ่ง น้ำเสียงเย็นชา แต่คำพูดกลับแสดงถึงความห่
