[สายเรียกเข้า]
“ฮืม...โทรมาหากันเวลานี่เนี่ยนะ แปลก?” พี่เทมป์โทรมาหาฉันเวลาเลิกงาน ปกติเขามักจะโทรหาฉันช่วงค่ำ ๆ เสียมากกว่าเลยแปลกใจ
“ว่าไงคะพี่...”
(ตอนนี้เบลอยู่ไหน) น้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าตอนพบกันแรก ๆ อาจเพราะนานวัน เราอยู่ด้วยกันมากขึ้น เจอหน้ากันแทบทุกวัน เริ่มจะเข้าใจซึ่งกันและกันละมั้ง
“กำลังเลิกเรียนค่ะ กะว่าจะไปเดินตลาดนัดกับนีน” ยัยนีนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน แต่ปลีกไปรับสายสงสัยที่พี่ภีมโทรมานั่นแหละ
(ไม่ต้องไปหรอก ไปกับพี่...เดี๋ยวไอ้ภีมมันโทรไปหาแฟนมัน)
“พี่จะมารับเบลเหรอ”
(ใช่ รอพี่ที่หน้ามหาลัย เดี๋ยวพี่ไปรับตอนนี้เลยนะ)
“กะ...ก็ได้ค่ะ”
หลังวางสายเสร็จฉันหันไปพูดกับยัยนีนซึ่งเหมือนกับที่พี่เทมป์พูด ยัยนีนเองก็โดนพี่ภีมโทรมาบอกว่าจะมารับไม่มีปี่มีขลุ่ย จนฉันกับนางมองตากันปริบ ๆ ว่าพยาธิตัวไหนเข้าก้นพวกเขาพร้อมกันขนาดนี้
ฉันแยกกับนีนไปยืนรอที่หน้ามหาลัย ไม่นานรถส
