ตั้งแต่ค่ำคืนอันเร่าร้อนบนดาดฟ้าโปร่งโล่งนั้น ก็ผ่านมาเกือบสามวันเต็ม ๆ ฉันกลับมาวุ่นกับการเรียน ไม่ค่อยได้ไปเจอพี่เทมป์เท่าไหร่เพราะฉันไม่สะดวก แต่ก็ใช้การวิดีโอคอลหากันแก้ขัด เอาจริงเพราะเขาไม่เชื่อถ้าแค่พูดปากเปล่าล่ะนะ
วันนี้วันศุกร์มีการประชุมของนักศึกษาปีสามอีกครั้ง เนื่องจากรายชื่อของนักศึกษาพร้อมกับสถานที่ฝึกงานออกมาแล้ว อีกทั้งแต่ล่ะบริษัทมีกำหนดการฝึกงานส่งมาทางมหาลัยเรียบร้อยเพื่อให้นักศึกษาทุกคนได้เตรียมพร้อม นำความรู้ที่ได้เรียนไปใช้ในสถานการณ์จริง
หลายคนต่างรู้ผลสถานที่ฝึกงานของตนก่อนหน้าผ่านระบบของมหาลัย ดังนั้นเมื่อได้มาร่วมประชุมพร้อมหน้า ทุกคนต่างก็แชร์สถานที่ ๆ ตนได้ไปฝึกงาน ไม่ต่างจากฉันและนีน
“โอ๊ย! ไม่อยากฝึกงาน ไม่อยากห่างจากแกเลยเบล” เสียงโอดครวญของเพื่อนสาวคนสนิทของฉันดังขึ้น “แถมฉันก็ไม่ได้ฝึกที่บริษัทสาขาใหญ่ด้วย จะบ้า...”
“อ้าว...ทำไมละ”
“พ่อไม่รับฉัน...”
