บทที่ 80 เส้นทางที่ต้องก้าวเดิน

1228 คำ

“มาอยู่นี่กันนี่เอง หากันแทบแย่” นีนเดินเข้ามาเห็นฉันนั่งแช่เท้าอยู่ริมน้ำ (แน่ล่ะ เรายั้งมือกันได้ทันล่ะนะ) ก่อนจะเท้าสะเอวพูด พร้อมกับน้องมายด์ที่เดินตามไม่ห่าง “เรียกทำไมเหรอ นี่มันยังไม่ค่ำซะหน่อย” ฉันหันไปเลิกคิ้วมองใส่นีน “ขอโทษที่มารบกวนเวลาสวีทนะคะ พี่เทมป์ เพื่อนเบล แต่เรามากันเป็นหมู่คณะ ใกล้เย็นแล้วสิต้องเตรียมทำอาหารมื้อใหญ่ คนร่วมทริป 8 คนนะยะ” “อ๋อ ลืมไปเลยแฮะ ถ้าไม่มีฉันพี่ใบหม่อนคงเหนื่อยแย่สินะ...” “อ้าว...นี่แกจะบอกว่าฉันไม่มีประโยชน์เหรอย่ะ ยัยเบลหน็อย!” “คุณหนูนีน เพื่อนเบลไม่ได้พูดเลยนะคะ ร้อนตัวจังฮ่า...” “พวกพี่อย่าเถียงกันเลยนะคะ ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ คุยกันค่ะ” ฉันกับยัยนีนกัดกันเป็นประจำ แต่น้องมายด์ดูเหมือนจะไม่คุ้นชินคิดว่าเราสองคนเถียงกันจริง ๆ จนน้องหน้าตาตื่นเข้ามาห้ามสีหน้าตระหนก น้องคนนี้ใสซื่อจริง ๆ แฮะยิ่งได้รู้จักยิ่งน่ารักนุบนับ สงสัยพี่แฟรงค์คงแพ้ให

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม