AOMRUK TALK
เพราะเหมือนมีใครบางคนกำลังจับจ้องมาที่ฉัน การกึ่งหลับกึ่งตื่นทำให้ฉันรู้สึกกลัว ฉันจึงตัดสินใจลืมตาขึ้นเพื่อดูความชัดเจน เบื้องหน้าในความมืดสลัวของฉันคือขุนแผน เขากำลังนั่งจ้องฉัน มือของเขาจับมือของฉันอยู่
ฉันชักมือออก ดีดตัวลุกขึ้นนั่งเอาผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว เมื่อเห็นว่าเสื้อถูกปลดกระดุม เผยให้เห็นหน้าอก และรอยสักที่ฉันปกปิดเอาไว้
ฉันและเขาต่างเงียบ เห็นแล้วแน่ ๆ เขาต้องเห็นรอยสักของฉันแล้ว
สิ่งที่ขุนแผนทำขณะที่ฉันกำลังกังวลนั้นยิ่งทำให้ฉันกังวลกว่าเดิม เขาขยับตัวขึ้นมานั่งบนเตียง หันหน้ามาทางฉัน เราจ้องหน้าสบตากัน
“ขอโทษนะ” คือถ้อยคำที่หลุดจากปากของเขา
“ขอโทษอะไร” ฉันไม่ชอบอาการที่เขาเป็นตอนนี้เลย
ก็พอเข้าใจนะว่าเขาไม่ปกติ แต่นี่มันบ้านตาของเขา และนี่คือห้องนอนของฉัน เขาจะอาศัยความบ้าเข้ามาโดยพลการแบบนี้ไม่ได้ ถึงฉันจะไม่ใช่เจ้าของบ้าน แต่ตอนนี้ฉันใช้ห้องนี้อยู่
“ขอโทษ
